دام دی‌لوئیس

دامینیک «دام» دی‌لوئیس (۱ اوت ۱۹۳۳ – ۴ مه ۲۰۰۹) بازیگر و کمدین آمریکایی بود. او که عمدتاً به‌خاطر نقش‌های کمدی شناخته می‌شد، در دهه ۱۹۷۰ به‌عنوان مهمان همیشگی برنامه‌های متنوع تلویزیونی به شهرت رسید. او به‌طور گسترده برای بازی در فیلم‌های مل بروک و جین وایلدِر، و همچنین همکاری‌های مکرر و اجرای دونفره با برت رینولدز شناخته می‌شود. از دهه ۱۹۸۰، محبوبیت او با صداپیشه بودن شخصیت‌ها در چندین تولید انیمیشنی بزرگ، به‌ویژه آثار دان بلث، میان مخاطبان جوان‌تر گسترش یافت.

دی‌لوئیس در بروکلینِ نیویورک و از والدینی ایتالیایی-آمریکایی متولد شد. او در دبیرستان هنرهای نمایشی در شهر نیویورک تحصیل کرد و بعدها در دانشگاه تافتس در رشته زیست‌شناسی تحصیل نمود. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، کار خود را به‌عنوان کمدین ایستاده آغاز کرد. او اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۱۹۶۴ در برنامه متنوع «دین مارتین شو» تجربه کرد.

در سال ۱۹۷۰، دی‌لوئیس اولین حضور سینمایی خود را در کمدی مل بروک، «دوازده صندلی»، تجربه کرد. او در ادامه در چندین فیلم دیگر از بروک، از جمله «زین‌های سوزان»، «رابین هود: مردان جوراب‌شلواری» و «تاریخ جهان، قسمت اول» ظاهر شد. او همچنین در تعدادی از فیلم‌ها با جین وایلدِر بازی کرد، از جمله «ماجراهای برادر باهوش‌تر شرلوک هولمز»، «عشق‌باز بزرگ دنیا» و «شر را نبین، بدی را نشنو».

دی‌لوئیس همکار همیشگی برت رینولدز بود و این دو در چندین فیلم با هم بازی کردند، از جمله «پایان»، «اسموکی و دزد باند ۲» و «مسابقه کانون‌بال ۲». او همچنین در سریال تلویزیونی «ایونینگ شید» نقشی تکرارشونده داشت.

دی‌لوئیس علاوه بر فعالیت سینمایی و تلویزیونی، یک صداپیشه موفق نیز بود. او صدا شخصیت‌هایی را در تعدادی از فیلم‌های انیمیشنی، از جمله «همه سگ‌ها به بهشت می‌روند»، «راز نیم» و «یک دم کوچک آمریکایی» پردازش کرد. او همچنین مجری برنامه آشپزی کودکان «آشپزی با دام دی‌لوئیس» بود.

دی‌لوئیس چهره‌ای محبوب و دوست‌داشتنی در هالیوود بود. او به‌خاطر خنده مسری و شخصیت پرجنب‌وجوشش شناخته می‌شد. او همچنین بازیگر و کمدین بااستعدادی بود و دوران کاری طولانی و موفقی داشت.

دام دی‌لوئیس در ۴ مه ۲۰۰۹ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. او چندین ماه با سرطان پانکراس مبارزه کرده بود. او در خانه خود در بورلی هیلزِ کالیفرنیا، در خواب و در آرامش درگذشت.

خانواده دی‌لوئیس در بیانیه‌ای اعلام کردند که او «پس از مبارزه‌ای طولانی با سرطان، در آرامش در خانه درگذشت». آن‌ها گفتند که او «در میان خانواده و دوستان دوستدارش بود».

مرگ دی‌لوئیس با غم و ادای احترام طرفداران و همکاران مواجه شد. مل بروک که کارگردانی چندین فیلم با دی‌لوئیس را بر عهده داشت، گفت که او «استعدادی بزرگ و دوستی بزرگ بود». جین وایلدِر گفت که دی‌لوئیس «یکی از خنده‌دارترین افرادی بود که تا به حال شناخته‌ام».

مراسم تدفین دی‌لوئیس در ۸ مه ۲۰۰۹ در کلیسای چِرچ آو د گود شپرد در بورلی هیلز برگزار شد. او در قبرستان پارک یادبود وست‌وود ویلج در لس آنجلس به خاک سپرده شد.