جک وایلد

جک وایلد، زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۵۲ در رویتون، نزدیکی اولدهام در انگلستان، توسط جونی کالینز، ایجنت استعدادها و مادر ستاره راک فیل کالینز، کشف شد. نقطه عطف او زمانی بود که نقش اولیور را در اجرای تئاتری «اولیور!» در لندن به‌دست آورد. هنگام انتخاب بازیگران برای فیلم، نقش «آرتفول دوجر» به جک رسید؛ نقشی که باعث شد او نامزد جایزه اسکار در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل شود. بلافاصله پس از این موفقیت، نقش اصلی در سریال تلویزیونی آمریکایی «اچ. آر. پافناستاف» (۱۹۶۹) به جک پیشنهاد شد. این تولید مشترک سید کرافت و مارتی کرافت، وایلد را در نقش پسری نشان می‌داد که در سرزمینی جادویی در میان عروسک‌ها و بازیگرانی با لباس‌های پرزرق‌وبرق گرفتار شده است. موفقیت این برنامه باعث شد وایلد همان نقش را در نسخه سینمایی، یعنی «پافناستاف» (۱۹۷۰)، نیز تکرار کند. نقش‌های دیگری نیز در پی داشت، از جمله «ملودی» (۱۹۷۱) و «پرواز کبوترها» (۱۹۷۱). در همان دوران، وایلد سه آلبوم منتشر کرد («آلبوم جک وایلد»؛ «همه چیز در حال شکوفایی است» که علاوه بر قطعات کاور، شامل چند آهنگ جدید نوشته ترانه‌سرای نوظهور لینزی دی پل بود؛ و «دنیای زیبا»). با این حال، تا سال ۱۹۷۲، او از نظر جایگاه بازیگری به نقش‌های مکمل در «نی‌نواز» (۱۹۷۲) تنزل یافته بود. او همچنین در «دوست مشترک ما» (۱۹۷۶) ظاهر شد. او با دو نقش کوچک به سینما بازگشت: پسر آسیاب‌بان در «رابین هود: شاهزاده دزدان» (۱۹۹۱) و یک دست‌فروش در «بازیل» (۱۹۹۸). وایلد در ژوئیه ۲۰۰۴ تحت جراحی برای سرطان دهان قرار گرفت و برخی از تارهای صوتی و بخشی از زبانش برداشته شد. متأسفانه، سرطان درمان‌ناپذیر بود و او در ۱ مارس ۲۰۰۶ درگذشت.