پل آنتونی

پل آنتونی نخستین دریافت‌کننده تالار مشاهیر سرگرمی بی‌سی برای نوظهور آینده‌دار‌ترین هنرمند است و توسط ونکوور سان و جورجیا استریت به عنوان ستاره‌ای نوظهور که باید زیر نظر داشت، ستایش شده است. دوران بازیگری او ریشه در تئاتر دارد و با گروه‌های معتبری همچون ونکوور پلی‌هاوس، آرتز کلاب، پرری تئاتر اکسچنج، بفری تئاتر و ام‌تی‌وای‌پی در سراسر کشور اجرا داشته است. او همچنین برای پروژه‌های شخصی خود، مانند «مرگ کمدی» (خلق مشترک با نویسنده، دوین مک‌کراکن) و آزمایش‌های علمی‌اش موسوم به «بداهه‌پردازی مست»، که هر دو به آثار کالت زیرزمینی تبدیل شده‌اند، مورد تحسین قرار گرفته است. آلبوم کمدی/هنر صوتی او با نام «وردکور» که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، توسط مجله دیسکوردر و رادیو سی‌آی‌تی‌آر به عنوان «یکی از بهترین آثار مستقل قرن» انتخاب شد. پل تمام عمر خود این هنر را در کلاس‌های درس و خارج از آن مطالعه کرده و در کارگاه‌های بی‌شماری شرکت کرده و حتی در ۸ سالگی آزمایش‌های اجتماعی خودش را اجرا می‌کرد. او در سال ۲۰۰۱ از استودیو ۵۸ فارغ‌التحصیل شد که یکی از بهترین برنامه‌های بازیگری در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. سال ۲۰۰۶ با انتشار فیلم «هجده سال» همراه بود. این اثر مستقلِ پرتحرک و چالش‌برانگیز، پل را در نقش یک فراریِ آسیب‌دیده در مقابل آلن کامینگ و کارلی پوپ به تصویر می‌کشد. او همچنین برای بازی در مینی‌سریال برنده‌ی امی، «ترافیک»، اقتباسِ «خون بد» اثر اروین ولش و «دست‌های آیدا» اثر گای مدین مورد توجه قرار گرفته است. بیوگرافی کوتاه آی‌ام‌دی‌بی نوشته‌ی جاناتان وانگستاین.