رائول خولیا

رائول رافائل خولیا ای آرسیلی (۹ مارس ۱۹۴۰ – ۲۴ اکتبر ۱۹۹۴) بازیگر پورتوریکویی بود. دوران حرفه‌ای سینمایی او در اوایل دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده به اوج رسید.

او که در سان‌خوان متولد شده بود، زمانی که هنوز دانش‌آموز بود به بازیگری علاقه‌مند شد. خولیا پس از اتمام تحصیلات خود، تصمیم گرفت حرفه‌ی بازیگری را دنبال کند. او پس از مدتی فعالیت در صحنه‌ی محلی، توسط شخصیت سرگرم‌کننده، اورسون بین، متقاعد شد تا به شهر نیویورک نقل مکان کرده و در آنجا کار کند. خولیا که از کودکی دو زبانه بود، خیلی زود به نمایش‌های برادوی و «آف برادوی» علاقه‌مند شد. او در پروژه‌های سیار، از جمله تئاتر دورنشیبی پورتوریکو، ایفای نقش کرد.

در نهایت جوزف پاپ متوجه خولیا شد و به او پیشنهاد کار در جشنواره شکسپیر نیویورک را داد. او پس از کسب شهرت، نقش‌هایی در دو سریال تلویزیونی، «عشقِ زندگی» و «خیابان مهربانی» دریافت کرد. او برای بازی در «دو جنتلمن ورونا»، نامزد جایزه تونی شد و جایزه دراما دسک را از آن خود کرد. بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲، خولیا برای نقش‌آفرینی در نمایش‌های «چارلی کج است؟»، «اپرا سه پنی» و «نُه» نامزد جایزه تونی شد. او در طول دهه ۱۹۸۰ در چندین فیلم کار کرد و برای بازی در «تِمپست» و «بوسه‌ی زن عنکبوتی» نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شد و برای فیلم دوم، جایزه بهترین بازیگر مرد را از هیئت بررسی ملی دریافت کرد.

در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳، خولیا نقش «گومز آدامز» را در دو اقتباس سینمایی از خانواده آدامز بازی کرد. او در سال ۱۹۹۴ فیلم‌های «فصل سوزان» و اقتباسی سینمایی از بازی‌های ویدئویی استریت فایتر را فیلمبرداری کرد. در اواخر همان سال، خولیا دچار چندین بیماری شد و در نهایت پس از سکته مغزی درگذشت. مراسم خاکسپاری او در پورتوریکو برگزار شد و هزاران نفر در آن شرکت کردند. خولیا برای فعالیت خود در فیلم فصل سوزان، جایزه گلدن گلوب و امی را پس از مرگ خود دریافت کرد.