مونیک کندلاریه

مونیک کاتلین کندلاریه در ۱۱ فوریه در آلبوکرکی، نیومکزیکو، از کارلا برنادت کاستیلو و دیوید رابرت کندلاریه متولد شد. مدتی پس از تولد او، پدرش به ارتش پیوست و آن‌ها به برمرهافن در آلمان نقل مکان کردند، جایی که برادر او، دیوید اِی. کندلاریه، متولد شد. مونیک همچنین دو برادر ناتنی (دوقلو) به نام‌های ایوان و ناتان دل کورتو دارد که یک سال از او کوچک‌تر هستند.

پس از آنکه پدرش به آنوریسم مغزی مبتلا شد و به یک کهنه‌سرباز با معلولیت ۱۰۰ درصدی تبدیل شد، خانواده‌اش به نیومکزیکو بازگشتند و عشق او به هنر شکوفا شد. او در کودکی و در حدود ۷ سالگی، آوازخوانی در عروسی‌ها و مراسم‌های سوگواری را آغاز کرد. با درک این که آوازخوانی پناهگاه امن اوست، هرگز موسیقی را به عنوان یک حرفه دنبال نکرد، اما آن را به عنوان یک سرگرمی پرشور در زندگی‌اش حفظ کرد. او در ۱۵ سالگی به یک رقصنده برای یک برنامه تلویزیونی محلی در آلبوکرکی به نام «رقص، رقص، رقص، این یک کار نوجوانانه است» تبدیل شد. او در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه نیومکزیکو با مدرک کارشناسی در رشته تئاتر با گرایش بازیگری فارغ‌التحصیل شد.

اولین فیلمی که او به‌طور رسمی در آن انتخاب شد، یک اثر تاریخی مربوط به دهه ۱۹۴۰ در نیومکزیکو به نام برکت به من، اولتیما (۲۰۱۳) به کارگردانی کارل فرانکلین در سال ۲۰۱۰ بود. شناخته‌شده‌ترین نقش او، نقش لوسی، پیشخدمت رستوران دنی در سریال برکسینگ بد {قسمت ۵۰۱: آزاد زیستن یا بمیر} (۲۰۱۲-۲۰۱۳) بود. با این حال، اولین نقش اصلی او در یک فیلم بلند، فیلم گروه کنترل (۲۰۱۴) به ستاره‌ای برد دوریف بود. چند سال بعد، او برای دومین نقش اصلی خود در فیلم سنتس (۲۰١۶) در نقش شخصیت آنجلا باکا انتخاب شد که با چالش‌های یک مادر مجرد در بزرگ کردن یک نابغه ریاضی دست‌وپنجه نرم می‌کند.