متیو گاربر

متیو آدام گاربر (۲۵ مارس ۱۹۵۶ – ۱۳ ژوئن ۱۹۷۷) بازیگر کودک بریتانیایی بود که عمدتاً برای بازی در نقش مایکل بنکس در فیلم مری پاپینز (۱۹۶۴) ساخته‌ی دیزنی شناخته می‌شد.

در سال ۱۹۶۳، گاربر توجه بازیگر، روی دوتریس (پدر کارن دوتریس) را که به‌دنبال بازیگران کودکِ آینده بود، جلب کرد. روی، گاربر را به بخش انتخاب بازیگر شرکت دیزنی توصیه کرد؛ جایی که تصور می‌شد «حرکات زیرکانه» گاربرِ جوان، مانند ریز کردن چشم‌ها، جمع کردن بینی و شانه کردن موها با یک دست، احتمالاً باعث متمایز شدن او شود. او در فیلم سه زندگی توماسینا (۱۹۶۳) در نقش جوردی مک‌ناب، هم‌بازی دختری اسکاتلندی به نام مری مک‌دوئی (با بازی کارن دوتریس)، انتخاب شد.

سپس گاربر نقش بزرگ‌تری را به‌عنوان شخصیت مایکل بنکس در مری پاپینز (۱۹۶۴)، یکی از دو فرزند تحت سرپرستیِ دایه قهرمان داستان، ایفا کرد. جین بنکس، خواهر مایکل، توسط کارن دوتریس بازی شد. این فیلم بزرگ‌ترین موفقیت دوران حرفه‌ای گاربر بود و نقشی است که بیش از هر چیز برای آن شناخته می‌شود.

در سال ۱۹۶۷، گاربر سومین و آخرین نقش سینمایی خود را به‌عنوان شخصیت رادنی وینترآپ در فیلم گنوم-موبایل ایفا کرد. در این فیلم، رادنی و خواهرش الیزابت وینترآپ (با بازی کارن دوتریس) تلاش می‌کنند عمر یک گنوم ۹۴۳ ساله را که اراده‌ی بقا را از دست داده است، طولانی‌تر کنند.

پس از دوران کوتاه فعالیت سینمایی، گاربر به تحصیلات مدرسه‌ای خود بازگشت. او ابتدا در مدرسه ابتدایی سنت پول در وینچ‌مور هیل و سپس در مدرسه هایگیت در هایگیتِ شمال لندن تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۲ فارغ‌التحصیل شد.

در سال‌های ۱۹۷۶-۱۹۷۷، گاربر در هند بود و به هپاتیت مبتلا شد. او در ژوئن ۱۹۷۷ برای درمان پزشکی بهتر به لندن بازگشت، اما خیلی دیر شده بود و بیماری به پانکراس او سرایت کرده بود. او کمی بعد، در ۱۳ ژوئن ۱۹۷۷ در هامپستدِ لندن در انگلستان، در حالی که علت رسمی مرگش پانکراتیت نکروزان هموراژیک بود، درگذشت. او تنها ۲۱ سال داشت. او مجرد بود و فرزندی نداشت.

بقایای جسد گاربر در کرماتوریوم سنت ماریل‌بون در ایست فینچلیِ لندن سوزانده شد. هر دو والدین او در دهه‌ای پس از مرگ او درگذشتند. فرگوس گاربر، برادر کوچک‌تر و بازمانده‌ی متیو، هرگز مطلع نشد که آیا بنای یادبودی برای برادرش ساخته شده است یا خیر. در سال ۲۰۰۴، پس از مرگ، از گاربر به‌عنوان افسانه‌ی دیزنی یاد شد.