رجینالد اوئن

جان رجینالد اوئن (۵ اوت ۱۸۸۷ – ۵ نوامبر ۱۹۷۲) بازیگر نقش‌های مکمل انگلیسی بود. او به خاطر نقش‌های متعددش در فیلم‌های بریتانیایی و آمریکایی و بعدها در برنامه‌های تلویزیونی شناخته می‌شد. رجینالد اوئن، فرزند جوزف و فرانسیز اوئن، در آکادمی سلطنتی هنر دراماتیک سر هربرت تری تحصیل کرد و نخستین حضور حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۰۵ تجربه کرد. در سال ۱۹۱۱، او در نسخه اصلی نمایش «آن‌جا که رنگین‌کمان پایان می‌یابد» در نقش سنت جورج بازی کرد که در ۲۱ دسامبر ۱۹۱۱ با نقدهای بسیار خوبی روی صحنه رفت. رجینالد اوئن چند سال پیش‌تر، در دوران بازیگریِ جوانی، با نویسنده اثر، خانم کلیفورد میلز، ملاقات کرده بود و همین او بود که با شنیدن ایده او درباره داستان رنگین‌کمان، وی را متقاعد کرد تا آن را به یک نمایشنامه تبدیل کند و بدین ترتیب «آن‌جا که رنگین‌کمان پایان می‌یابد» متولد شد.

او در سال ۱۹۲۰ به ایالات متحده رفت و در ابتدا در برادوی نیویورک کار کرد، اما بعدها به هالیوود نقل مکان کرد و دوران طولانی فعالیت سینمایی خود را از آنجا آغاز نمود. او همیشه چهره‌ای آشنا در بسیاری از تولیدات مترو-گلدوین-مایر بود.

اوئن شاید امروزه بیش از هر چیز برای بازی در نقش ابنیزر اسکروچ در نسخه سینمایی سال ۱۹۳۸ از «ترانه‌ی کریسمس» اثر چارلز دیکنز شناخته شود؛ نقشی که او از لایونل باری‌مور به ارث برد، کسی که سال‌ها هر کریسمس نقش اسکروچ را در رادیو بازی می‌کرد تا اینکه باری‌مور در یک حادثه دچار شکستگی لگن شد.

او یکی از تنها پنج بازیگری بود که هم شرلوک هولمز و هم همراهش دکتر واتسون را بازی کرده است (جرمی برت پیش از پذیرفتن نقش هولمز در تلویزیون بریتانیا، واتسون را در تئاتر ایالات متحده بازی کرد، کارلتون هابز هر دو نقش را در اقتباس‌های رادیویی بریتانیا بازی کرد و پاتریک مک‌نی نیز هر دو نقش را در فیلم‌های تلویزیونی ایالات متحده ایفا نمود). هاوارد ماریون-کرافورد هولمز را در اقتباس رادیویی «باند خال‌دار» بازی کرد و بعدها در سریال تلویزیونی ۱۹۵۴-۵۵ در کنار رونالد هوارد که نقش هولمز را داشت، نقش واتسون را ایفا کرد.

اوئن نخستین بار نقش واتسون را در فیلم شرلوک هولمز (۱۹۳۲) و سپس خودِ هولمز را در مطالعه‌ای در رنگ قرمز (۱۹۳۳) بازی کرد. اوئن با بازی در نقش‌های ابنیزر اسکروچ، شرلوک هولمز و دکتر واتسون، این تمایز عجیب را دارد که سه شخصیت کلاسیک داستان‌های عصر ویکتوریا را بازی کرده و سپس زنده ماند تا ببیند که آن شخصیت‌ها توسط بازیگران دیگر، یعنی آلیستر سیم در نقش اسکروچ، بازیل رث‌بون در نقش هولمز و نایجل بروس در نقش واتسون، جانشین و تجسم یافته‌اند.

اوئن در سال‌های بعدی دوران حرفه‌ای خود، در کنار جیمز گارنر در سریال تلویزیونی مِوِریک در قسمت‌های «برند بل‌کستل» (۱۹۵۷) و «ترس از اسلحه» (۱۹۵۸) ظاهر شد و همچنین به عنوان مهمان در قسمت‌هایی از سریال‌های فراتر از گام و جادوگری بازی کرد. او در فیلم‌های والت دیزنی، مری پاپینز (۱۹۶۴) و بند و چوب‌دستی‌ها (۱۹۷۱) حضور داشت. او نقش کوچکی در تولید سال ۱۹۶۲ ایروین آلن از رمان پنج هفته در بادکنک اثر ژول ورن داشت. در اوت ۱۹۶۴، عمارت او در بل-ایر به گروه بیتلز اجاره داده شد، زمانی که آن‌ها در هالیوود بول در حال اجرا بودند و هیچ هتلی آن‌ها را پذیرش نمی‌کرد.