اد وین

ایزایا ادوین لئوپولد (۹ نوامبر ۱۸۸۶ – ۱۹ ژوئن ۱۹۶۶) که بیشتر با نام اد وین شناخته می‌شد، بازیگر و کمدین آمریکایی بود که به خاطر شخصیت کمدی «احمق کامل»، برنامه رادیویی پیشگامانه‌اش در دهه ۱۹۳۰ و دوران بعدی فعالیتش به عنوان یک بازیگر درام شهرت داشت.

اد وین اولین بار در ۷ ژوئیه ۱۹۳۶ در یک بخش کوتاه و بداهه با حضور گراهام مک‌نامی، طی یک پخش آزمایشی تلویزیونی در شبکه NBC ظاهر شد. در فصل ۱۹۴۹–۵۰، اد وین یکی از اولین برنامه‌های کمدی-واریتی تلویزیونی شبکه را در CBS اجرا کرد و در سال ۱۹۴۹ برنده جایزه پبودی و جایزه امی شد. باستر کیتون، لوسیل بال و گروه «سه استوج» همگی به عنوان مهمان در برنامه وین حضور داشتند. این اولین برنامه واریتی تلویزیونی CBS بود که از لس‌آنجلس پخش شد؛ برنامه‌ای که در سواحل غربی به‌صورت زنده دیده می‌شد، اما برای توزیع در غرب میانه و شرق، از طریق کینه‌اسکوپ فیلم‌برداری شده بود، زیرا کابل کواکسیال ملی هنوز کامل نشده بود. وین همچنین از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ مجری چرخی برنامه «فور استار ریو» در NBC بود.

پس از پایان سومین سریال تلویزیونی وین، یعنی «نمایش اد وین» (یک کمدی موقعیت کوتاه‌مدت در جدول پخش ۱۹۵۸–۵۹ شبکه NBC)، پسرش، بازیگر کینان وین، او را تشویق کرد که به جای بازنشستگی، تغییر حرفه دهد. این کمدین با اکراه فعالیت خود را به عنوان یک بازیگر درام در تلویزیون و فیلم‌ها آغاز کرد. پدر و پسر در سه اثر همکاری کردند که اولین آن‌ها پخش برنامه «پلی‌هاوس ۹۰» در سال ۱۹۵۶ از نمایش‌نامه رد سرلینگ به نام «مرثیه‌ای برای یک سنگین‌وزن» بود. اد از بازی جدی وحشت داشت و در تمرین‌ها مدام دیالوگ‌هایش را به شوخی می‌گفت. وقتی تهیه‌کنندگان خواستند او را اخراج کنند، ستاره برنامه جک پالانس گفت اگر اد را اخراج کنند، او هم کار را رها می‌کند. (با این حال، برخلاف تصور وین، ند گلس که بازیگر نقش‌های مکمل بود، در واقع بدل او بود تا اگر قبل از پخش اتفاقی افتاد، جای او را بگیرد). در شب پخش زنده، وین با اجرای بی‌نقص و بداهه‌پردازی‌های سریعش برای پوشش اشتباهات، همه را غافلگیر کرد. نمایش دراماتیکی از آنچه در طول تولید رخ داد، بعدها در آوریل ۱۹۶۰ در اپیزود «مردی در لباس خنده‌دار» از مجموعه «وستینگهاوس دسیلو پلی‌هاوس» با بازی پدر و پسر وین و همچنین حضور چهره‌های کلیدی آن تولید اصلی در نقش خودشان، به روی صحنه رفت. اد و پسرش همچنین در فیلم «مرد بزرگ» ساخته خوزه فرر با هم همکاری کردند که در آن اد بار دیگر مهارت‌های غیرمنتظره خود را در درام ثابت کرد.

نمایش «مرثیه‌ای برای یک سنگین‌وزن»، وین را به عنوان یک بازیگر درام جدی تثبیت کرد که می‌توانست به راحتی در کنار بهترین‌ها قد علم کند. نقش او در «دفترچه خاطرات آنه فرانک» (۱۹۵۹) برای او نامزدی جایزه اسکار در بخش بهترین بازیگر نقش‌های مکمل را به ارمغان آورد.

همچنین در سال ۱۹۵۹، وین در اپیزود «یکی برای فرشتگان» از سریال تلویزیونی سرلینگ، «منطقه گرگ و میش»، ظاهر شد. سرلینگ که از طرفداران قدیمی او بود، آن اپیزود را مخصوص او نوشته بود و وین بعدها در سال ۱۹۶۳ در اپیزود «نود سال بدون خواب» بازی کرد. وین تا پایان عمرش، با مهارت بین نقش‌های کمدی و درام جابجا می‌شد. او در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های آنتولوژی تلویزیونی ظاهر شد و محبوب نسل‌های جدیدی از طرفداران گشت.