رابرت درایواس

رابرت درایواس (۲۱ نوامبر ۱۹۳۸ – ۲۹ ژوئن ۱۹۸۶) بازیگر و کارگردان تئاتر آمریکایی بود.

درایواس با نام اصلی رابرت خوروموکو در شیکاگو، ایلینوی، فرزند هاریکلیا (زاده کانینگهام-رایت) و جیمز پیتر خوروموکو متولد شد. درایواس در دانشگاه شیکاگو و دانشگاه میامی تحصیل کرد. او پس از گذراندن آموزش‌های تکمیلی در تئاتر گریک پلی‌هاوس در آتنِ یونان و در کوکونات گروو پلی‌هاوس در میامی بیچ، نخستین حضور خود در نیویورک را در سال ۱۹۵۸ در نقش رامسس در نمایشنامه نخست‌زاد، با بازی آنتونی کویل در نقش موسی، تجربه کرد. او به اجرای نمایش‌های تئاتر همچون رود یکی دیگر (۱۹۶۰)، دیوار (۱۹۶۰)، فعل بی‌قاعده برای عشق (۱۹۶۳) و و چیزهایی که در شب غار می‌زنند (۱۹۶۵) که خود کارگردانی آن را نیز بر عهده داشت، ادامه داد. او در سال ۱۹۶۳ برای بازی در خانم دالی یک عاشق (در مقابل استل پارسونز) برنده جایزه تئاتر ورلد شد.

درایواس با بسیاری از چهره‌های مشهور تئاتر زمان خود همکاری داشت. از جمله این افراد می‌توان به ترنس مک‌نالی، نمایشنامه‌نویس که درایواس نمایشنامه او یعنی ریتز را در سال ۱۹۷۵ کارگردانی کرد، و ادوارد آلبِی اشاره کرد که در سال ۱۹۸۳ کارگردانی نخستین اجرای نمایشنامه مورد انتقاد آلبِی، مردی که سه بازو داشت را بر عهده داشت. از دیگر آثار کارگردانی او می‌توان به عادت‌های بد، که برای آن برنده جایزه اوبی شد، افسانه، تقلب‌کاران، باید تو باشی (بازسازی موزیکال من کوچک)، و پگ (یک زندگی‌نامه موزیکال از خواننده، پگی لی، با ترانه و متن نوشته خودِ او) اشاره کرد.

درایواس همزمان با فعالیت‌های تئاتری خود، از سال ۱۹۵۸ در تلویزیون نیز حضور داشت و در سریال‌های جنایی و درام‌هایی چون مسیر ۶۶، ان وای پی دی، مدافعان، فراری، ساعت ۱۲ بالا (مجموعه تلویزیونی) و اف بی آی ظاهر شد.

نخستین حضور سینمایی درایواس در نقش استیو پرگو در درام زندانی کلاسیک لوک خوش‌دست (۱۹۶۷) بود. این اولین تجربه منجر به کارهای سینمایی بیشتری همچون مرد تصویرگری شده (۱۹۶۹) و جایی که همه هستند (۱۹۶۹) شد.