الکساندر دوما

الکساندر دوما (با نام اصلی الکساندر دوما دی دی لا پای‌لتری؛ زاده ۲۴ ژوئیه ۱۸۰۲ – ۵ دسامبر ۱۸۷۰) که با نام الکساندر دوما پیر نیز شناخته می‌شد، رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس فرانسوی بود.

آثار او به زبان‌های بسیاری ترجمه شده است و او یکی از پرخواننده‌ترین نویسندگان فرانسوی محسست. رمان‌های ماجراجویانه تاریخی او در ابتدا به صورت داستان‌های پیاپی منتشر شدند، از جمله کنت مونت کریستو، سه تفنگدار، بیست سال بعد و ویکنت براژلون: ده سال بعد. از اوایل قرن بیستم، رمان‌های او نزدیک به ۲۰۰ فیلم اقتباس شده‌اند. دوما که در چندین ژانر بسیار پرکار بود، حرفه خود را با نوشتن نمایشنامه‌هایی با تولید موفق آغاز کرد. او مقالات مجله‌ای و کتاب‌های سفر متعددی نوشت؛ مجموع آثار منتشر شده او ۱۰۰,۰۰۰ صفحه بود. در دهه ۱۸۴۰، دوما تئاتر تاریخی را در پاریس تأسیس کرد.

پدر او، ژنرال توماس-الکساندر دوما دی لا پای‌لتری، در مستعمره فرانسوی سنت-دومینگ (هاستی امروزی) از ازدواج الکساندر آنتوان دی دی لا پای‌لتری، یک نجیب‌زاده فرانسوی، و ماری-سِسه دوما، یک برده آفریقایی، زاده شد. در سن ۱۴ سالگی، پدرش توماس-الکساندر را به فرانسه برد، جایی که او در یک آکادمی نظامی آموزش دید و وارد ارتش شد تا شغلی همچون یک دوران حرفه‌ای درخشان را پشت سر بگذارد.

الکساندر با لویی فیلیپ، دوک اورلئان، همکاری‌هایی را به عنوان نویسنده آغاز کرد؛ حرفه‌ای که منجر به موفقیت‌های زودهنگام او شد. دهه‌ها بعد، پس از انتخاب لویی ناپلئون بناپارت در سال ۱۸۵۱، دوما از محبوبیت افت کرد و فرانسه را به مقصد بلژیک ترک کرد و چندین سال در آنجا ماند. او برای چند سال به روسیه و سپس به ایتالیا نقل مکان کرد. در سال ۱۸۶۱، او روزنامه لِ-اِندِپاندان را تأسیس و منتشر کرد که از اتحاد ایتالیا حمایت می‌کرد. او در سال ۱۸۶۴ به پاریس بازگشت.

واتس فیلیپس، نمایشنامه‌نویس انگلیسی که دوما را در سال‌های پایانی عمرش می‌شناخت، او را این‌گونه توصیف کرد: «سخاوتمندترین و بزرگ‌منش‌ترین موجود جهان. او همچنین دلپذیرترین موجود سرگرم‌کننده و خودشیفته روی زمین بود. زبان او مانند یک آسیاب بادی بود – وقتی به حرکت درمی‌آمد، هرگز نمی‌دانستید چه زمانی متوقف می‌شود، به‌خصوص اگر موضوع درباره خودش باشد.»