کاترین مک‌گرگور

کاترین «اسکاتی» مک‌گرگور (با نام اصلی دورلی دین مک‌گرگور؛ زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۴ نوامبر ۲۰۱۸) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر برای نقش هریت اولسون در سریال خانه کوچک شناخته می‌شد.

کاترین مک‌گرگور در ۱۲ ژانویه ۱۹۲۵ در گلندیل کالیفرنیا، از والدینی به نام‌های رالف اس. مک‌گرگور و بئاتریس ای. ویلارد، با نام اصلی دورلی دین مک‌گرگور متولد شد. زمانی که کاترین کودک بود، مادرش بئاتریس خانواده را به فورت کالینز در کلرادو نقل مکان کرد و آن‌ها بیشتر دوران کودکی کاترین را آنجا گذراندند. او از دانشگاه نورث‌وسترن با گرایش درام فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۴۹ به نیویورک نقل مکان کرد. او به عنوان مربی رقص در استودیوهای رقص آرتور موری استخدام شد. وی بازیگری را نزد ان. ریچارد نش، سانفورد میسنر و استلا آدلر آموخت. او در دوران اجرای نمایش‌های تابستانی در لبنان، پنسیلوانیا با نام دورلی دین مک‌گرگور فعالیت می‌کرد، اما با پیشرفت دوران بازیگری‌اش، نام هنری اسکاتی مک‌گرگور را برگزید. اینکه چه زمانی نام کاترین را به عنوان نام کوچک خود پذیرفت مشخص نیست، اما او به توصیه مدیر برنامه‌هایش، با بالا رفتن سن، استفاده از نام «اسکاتی» را کنار گذاشت.

او از دهه ۱۹۵۰، با نام اسکاتی مک‌گرگور، در تئاترهای برادوی در نیویورک و سایر نقاط در نمایش‌هایی چون خارش هفت‌ساله و مشتی آتش کار کرد و نقش‌های بدون ذکر نامی چون «مادر یک کارگر بندر» (در فیلم در بارانداز)، «آلیس تورن» (در فیلم جلاد مسافر) و «خانم باسول» (در فیلم پرستاران دانشجو) را ایفا کرد. او در قسمت‌های متعددی از سریال‌های تلویزیونی مختلف ظاهر شد: عشق به زندگی (۱۹۵۶)، طوفان مخفی، پرستاران، نمایش هفته (۱۹۵۹)، ایسته‌ی شرقی/ایسته‌ی غربی (۱۹۶۳)، منیکس (۱۹۷۰-۷۱)، فوراً! (۱۹۷۲)، آیرونساید (۱۹۷۲، ۱۹۷۴) و همه در خانواده (۱۹۷۳)، و همچنین دو قسمت از برنامه مسابقه‌ای فمیلی فیود با اجرای ریچارد داوسون در سال ۱۹۸۱ با عنوان قهرمانان در برابر شروران. او در فیلم‌های تلویزیونی مرگ من هنوز (۱۹۷۱)، دختران خانه هانتینگتون (۱۹۷۳) و به من بگو کجا درد می‌کند (۱۹۷۴) نیز نقش‌آفرینی کرد.

مشهورترین نقش مک‌گرگور از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ در سریال خانه کوچک از شبکه ان‌بی‌سی در نقش هریت اولسون بود؛ همسر مالک مغازه عمومی که نقشی کمدی داشت. محبوب‌ترین توصیف مک‌گرگور از شخصیت خود در سریال خانه کوچک در نامه‌ای از یک طرفدار از مینه‌سوتا در دهه ۱۹۷۰ نوشته شده بود که در آن، خانم اولسون به عنوان «تکه‌ای فلفل در شیرینیِ نمایش» توصیف شده بود. در سال ۱۹۷۹، به دلیل محبوبیت سریال خانه کوچک در اسپانیا، مک‌گرگور به مادرید اسپانیا دعوت شد و در برنامه‌های ۶۲۵ لینیاس و دینگ دانگ لا کوسینا از شبکه RTVE ظاهر شد.

او پس از سریال خانه کوچک، به جای حضور در تولیدات تصویری، به تئاتر محلی روی آورد. او خود را وقف دین هندوگری و آموزش بازیگری به کودکان در گروه بازیگران وِدانتای هالیوود کوچک کرد و سرانجام در اوایل دهه ۲۰۰۰ بازنشسته شد. در سال ۲۰۱۴، او مصاحبه‌ای مفصل درباره زندگی و حرفه‌اش برای کتاب خاطرات پرایری اثر پاتریک لوباتی‌یر انجام داد.

او از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ با بازیگر، برت رمزن، و از اوت ۱۹۶۹ تا اکتبر ۱۹۷۰ با بازیگر، کارگردان و معلم، ادوارد جی. کِی-مارتین که ۱۴ سال از او کوچک‌تر بود، ازدواج کرد. او فرزندی نداشت.

مک‌گرگور در دوران بهبودی از اعتیاد به الکل، به هندوئیسم گروید. او نتوانست در قسمت پایانی سریال خانه کوچک ظاهر شود، زیرا در زمان فیلم‌برداری آن قسمت، در سفر زیارتی به هند بود.

مک‌گرگور در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۸ در سن ۹۳ سالگی، در خانه و بیمارستان موشن پیکچر و تلویزیون کانتری هاوس در وودلند هیلز کالیفرنیا درگذشت. علت مرگ اعلام نشد.