ویل اسمیت

ویلارد کارول اسمیت دوم (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۸)، بازیگر، رپر و تهیه‌کننده فیلم آمریکایی است. او که به‌خاطر فعالیت در هر دو صنعت سینما و موسیقی شناخته می‌شود، جوایزی چون اسکار، گلدن گلوب، بفتا و چهار جایزه گرمی را در کارنامه دارد. فیلم‌هایی که او در آن‌ها بازی کرده است، بیش از ۱۰ میلیارد دلار در سراسر جهان فروخته‌اند که او را به یکی از پرفروش‌ترین ستاره‌های هالیوود تبدیل کرده است.

اسمیت اولین بار به‌عنوان بخشی از یک دوئت هیپ‌هاپ در کنار دی‌جی جزی جف شناخته شد؛ او با وی در فاصله سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۴، پنج آلبوم استودیویی منتشر کرد که شامل پنج تک‌آهنگ در میان ۲۰ آهنگ برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا بود: «والدین فقط درک نمی‌کنند»، «کابوسی در خیابان من»، «زمان تابستان»، «زنگ را برایم به صدا درآور» و «بوم! اتاق را تکان بده». او همچنین آلبوم‌های انفرادی «بیگ ویلی استایل» (۱۹۹۷)، «ویلی‌نیوم» (۱۹۹۹)، «زاده شده برای سلطه» (۲۰۰۲)، «گم‌شده و پیدا شده» (۲۰۰۵) و «بر اساس یک داستان واقعی» (۲۰۲۵) را منتشر کرده است. دو مورد از تک‌آهنگ‌های او، یعنی «گیر کردن با آن» و «غرب وحشی وحشی»، در آمریکا به رتبه نخست رسیدند.

اسمیت فعالیت بازیگری خود را با ایفای نقش نسخه‌ای تخیلی از خود در سریال کمدی شبکه ان‌بی‌سی، شاهزاده تازه‌وارد بل‌ایر (۱۹۹۰–۱۹۹۶) آغاز کرد که برای آن در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ نامزد دریافت گلدن گلوب شد. او با فرانچایزهای فیلمی پسران بد (۱۹۹۵–۲۰۲۴) و مردان سیاه‌پوش (۱۹۹۷–۲۰۱۲) که در آن‌ها به ترتیب نقش مایک لوری و مامور جی را بازی کرد، به شهرتی گسترده‌تر دست یافت. او پس از ستاره بودن در فیلم‌های مهیج روز استقلال (۱۹۹۶) و دشمن دولت (۱۹۹۸)، برای بازی در نقش محمد علی در فیلم علی (۲۰۰۱) و کریس گاردنر در فیلم در جستجوی خوشبختی (۲۰۰۶)، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او همچنین در فیلم‌های تجاری موفقی همچون من، ربات (۲۰۰۴)، داستان کوسه (۲۰۰۴)، گیر (۲۰۰۵)، من افسانه هستم (۲۰۰۷)، هانکوک (۲۰۰۸)، هفت پوند (۲۰۰۸)، جوخه انتحار (۲۰۱۶) و علاءالدین (۲۰۱۹) بازی کرده است.

در چهاردهمین دوره جوایز اسکار، پس از آنکه کریس راک، ارائه‌دهنده مراسم، شوخی‌ای بداهه درباره همسر اسمیت، جادا پینکت اسمیت کرد، اسمیت به او سیلی زد و بر سرش فریاد کشید. اندکی پس از آن، اسمیت برای ایفای نقش ریچارد ویلیامز در درام ورزشی و زندگی‌نامه‌ای شاه ریچارد (۲۰۲۱)، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. این حادثه پوشش رسانه‌ای و انتقادات گسترده‌ای را به همراه داشت و در نهایت منجر به استعفای اسمیت از آکادمی و ممنوعیت حضور وی در تمام مراسم‌های این نهاد به مدت ده سال شد.