ادیت فیلدز

ادیت فیلدز، که از پیشکسوتان تئاتر، سینما و تلویزیون است، برنده جایزه معتبر انجمن منتقدان درام لس‌آنجلس، هفت جایزه دراما لوگ و جایزه پایان سال رادیو KABC برای فعالیت‌هایش در تئاتر لس‌آنجلس است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در سن ۵ سالگی با آواز خواندن و رقصیدن در مراسم‌های محلی در زادگاهش، پوسی‌کی در نیویورک، آغاز کرد. او در تولیدات دانشگاهی بازی کرد و به سرگرم کردن بیماران در بیمارستان‌های ارتش با سازمان USO ادامه داد. فیلدز برای بازی در تولیدات تئاتر وست در نمایش «مانند یکی از خانواده»، جایزه انجمن منتقدان درام لس‌آنجلس (و همچنین یک جایزه دراما لوگ) دریافت کرد. تحسین منتقدان برای بازی او در نقش بث/کونسوئلو، از «گیرا و دلپذیر» (فرانتیرز) تا «یک نمایش خیره‌کننده» (هالیوود ریپورتر) متغیر بود. روزنامه لس‌آنجلس تایمز برای ایفای نقش برنده جایزه دراما لوگ او در نقش رز، مادر، در نمایش «دیوانه‌ها» در تئاتر لاس پالماس، نظر منتقدان را این‌گونه خلاصه کرد: «ادیت فیلدز باشکوه است!» او برای نمایش «خیابان رویاها/هیچ فوری» (کمپانی آنجلز)، هم جایزه رادیویی KABC و هم جایزه دراما لوگ را از آن خود کرد که در آن برای بازی‌اش توسط لس‌آنجلس تایمز به عنوان بازیگری «خیره‌کننده» توصیف شد. از دیگر سوابق او در تئاتر لس‌آنجلس می‌توان به نمایش‌های «مرگ یک فروشنده» (LATC)، «بُو جت» (وستهود پلی‌هاوس)، «استاکاتو» (تیفانی تئاتر)، «در زمان عاریتی» (تئاتر لا میرادا)، «بزرگسالان» (مارک تیپر فروم)، «رویاهای خیابانی» (زفیر تئاتر)، «عاشقان و سایر غریبه‌ها» (تئاتر لی استربرگ) و «صحنه‌هایی از زندگی آمریکایی» اثر ای.آر. گرنی (اسکای‌لایت تئاتر) و «جعبه سایه» اثر مایکل کریستوفر برنده جایزه پولیتزر (تئاتر ۴۰) در کنار آثار بسیار دیگر می‌توان اشاره کرد. فیلدز در نیویورک در نمایش‌های «موضوع گل‌های رز بود»، «نمایی از پل»، «ریمرز آو الدریچ»، «آیین‌های گذر»، «شیر تازه ریخته شده»، «بخش»، «دو خانم در حال گفتگو»، «عشق مادر» و «متظاهر» در تئاترهای آف برادوی و آف-آف برادوی ظاهر شده است. از سوابق سینمایی او می‌توان به «آقای شنبه شب» (۱۹۹۲) با بیلی کریستال، «بابا» (۱۹۸۹) با جک لمون، «راه فراری نیست» (۱۹۸۷) با کوین کاستنر، «سه مرد و یک خانوم کوچک» (۱۹۹۰) با تام سلک، «دردسر بزرگ» (۱۹۸۶) ساخته جان کاساوتیس، «میکی + مود» (۱۹۸۴) ساخته بلیک ادواردز، «هیاهو» (۱۹۸۷) ساخته ویلیام فریدکین و «عشق تنها چیزی است که هست» (۱۹۹۶) ساخته رنه تیلور و جو بولونیا قرار دارد. فیلم‌های تلویزیونی او شامل «نورما جین و مارلین» (۱۹۹۶) ساخته HBO با حضور میرا سوروینو و اشلی جاد، «دنبال کردن قلبش» (۱۹۹۴) به کارگردانی لی گرنت، «آملیا ارهارت: پرواز نهایی» (۱۹۹۴) ساخته TNT با حضور دایان کیتون، «اولین عشق من» (۱۹۸۸) با بیا آرتور و «پرونده راکفورد» (۱۹۷۴) با حضور جیمز گارنر است. او در سریال‌های تلویزیونی متعددی از جمله «سلفیلد» (۱۹۸۹)، «مورفی براون» (۱۹۸۸)، «نرده‌های محوطه» (۱۹۹۲)، «کارولین در شهر» (۱۹۹۵)، «قانون ال.ای» (۱۹۸۶)، «کگنی و لیسی» (۱۹۸۱)، «پل بروکلین» (۱۹۹۱) و «ند و استیسی» (۱۹۹۵) به عنوان مهمان بازی کرده است. فیلدز مدرک کارشناسی هنر خود را از دانشگاه نیویورک دریافت کرد و سپس نزد استادان افسانه‌ای بازیگری همچون استلا آدلر، رابرت لوئیس، هربرت برگهوف و ویلیام هیکی به تحصیل پرداخت. او عضو استودیو بازیگران است.