فرانک دابلدی

فرانک دابلدی، بازیگر نقش‌های مکمل لاغراندام، پرشور، بی‌قرار و اغلب دلهره‌آور، معمولاً از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ نقش تبهکاران ترسناک را در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی ایفا می‌کرد. فرانک در ۲۸ ژانویه ۱۹۴۵ در نوریچ، کنتیکت زاده شد و در شش سالگی همراه با خانواده‌اش به لس‌آنجلس، کالیفرنیا آمد. دابلدی نخستین حضور سینمایی خود را در نقش یک اوباش پرخاشگر و مسلح به چاقوی ضامن‌دار در کمدی «نخستین موزیکال» (۱۹۷۶) تجربه کرد. چهره لاغر، گودرفته و سیاه‌چشم دابلدی، همراه با موهای کوتاه بلوند و اندام استخوانی‌اش، حضوری پررنگ و مقتدر در قاب تصویر به او می‌بخشید که به‌ویژه در دو فیلم از جان کارپنتر بسیار اثربخش بود: او در اثر کلاسیک و اکشن «حمله به کلانتری ۱۳» (۱۹۷۶)، در نقش سرکرده بی‌رحم یک باند خیابانی که دختر کوچکی به نام کیم ریچاردز را با خونسردی به قتل می‌رساند، به‌راستی رعب‌آور بود و در فیلم علمی-تخیلی و محبوب «فرار از نیویورک» (۱۹۸۱) نیز در نقش «رومرو»، نوچه هیولاصفت آیزاک هیز، حضوری ماندگار و عجیب به نمایش گذاشت. از دیگر نقش‌های برجسته دابلدی می‌توان به پسر مغرور یک سرکرده مافیا در «فرشته انتقام‌جو» (۱۹۸۵)، زندانی ناآرام در فیلم علمی-تخیلی «خشم فضایی» (۱۹۸۵)، عضو خشن گروهی سرگردان از ارواح در فیلم «بادیه‌نشین‌ها» (۱۹۸۶)، یک مزدور در «اخبار تلویزیون» (۱۹۸۷) و یک خلافکار در کمدی علمی-تخیلی «دالمن» (۱۹۹۱) اشاره کرد. او همچنین به‌عنوان بازیگر مهمان در مجموعه‌های تلویزیونی متعددی چون «داستان‌های شگفت‌انگیز» (۱۹۸۵)، «اسلج همر!» (۱۹۸۶)، «استینگ‌ری» (۱۹۸۵)، «تی.جی. هوکر» (۱۹۸۲)، «هیل استریت بلوز» (۱۹۸۱)، «چیپس» (۱۹۷۷)، «هالک شگفت‌انگیز» (۱۹۷۸)، «فرشتگان چارلی» (۱۹۷۶)، «زن شگفت‌انگیز» (۱۹۷۵) و «استاراسکی و هاچ» (۱۹۷۵) ظاهر شد. فرانک در کنار بازیگری، به کارگردانی نمایش‌های تئاتری و تدریس بازیگری در تئاتر دادگاه هالیوود نیز مشغول بود. دابلدی سرانجام در ۳ مارس ۲۰۱۸ در سن ۷۳ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان مری در لس‌آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.