جک کینی

جک رایان کینی (۲۹ مارس ۱۹۰۹ – ۹ فوریه ۱۹۹۲) انیماتور، کارگردان و تهیه‌کننده انیمیشن‌های کوتاه آمریکایی بود.

جک کینی در مدرسه راهنمایی جان مویر در لس‌آنجلس، کالیفرنیا (۱۹۲۵) و در مدرسه دبیرستان جان سی. فرومونت (۱۹۲۶ - ۱۹۲۸) در آنجا همراه با روی ویلیامز تحصیل کرد. هر دوی آن‌ها بازیکن فوتبال تیم فرومونت بودند و بعدها در سال ۱۹۳۰ توسط والت دیزنی استخدام شدند تا در استودیو والت دیزنی در خیابان هایپریون کار کنند. ویلیامز که اغلب از خود به عنوان بهترین دوست کینی یاد می‌کرد، بعدها در برنامه تلویزیونی کلاسیک دهه ۱۹۵۰، میکی‌ماوس کلاب (۱۹۵۵ - ۱۹۵۸)، در کنار جیمی داد، رهبر اصلی موشکتی‌یرها، در نقش «موسکتی‌یر بزرگ» بازی کرد.

کینی فعالیت طولانی خود در کارتون‌ها را در سال ۱۹۳۱ در استودیوهای والت دیزنی به عنوان انیماتور در چندین اثر کوتاه آغاز کرد، از جمله کارگاه بابا نوئل (منتشر شده در ۱۰ دسامبر ۱۹۳۲)، کنسرت گروه موسیقی (منتشر شده در ۲۳ فوریه ۱۹۳۵) و شکارچیان گوزن (منتشر شده در ۱۷ آوریل ۱۹۳۷). او سپس در دیزنی به کارگردان کارتون تبدیل شد، از جمله به عنوان کارگردان سکانس در پینوکیو و دامبو: فیل پرنده و به‌ویژه به عنوان کارگردان در بخش آثار کوتاه، جایی که بسیاری از کارتون‌های کوتاه را کارگردانی کرد، که بیشتر آن‌ها با بازی گوفی بود (برادرش دیک داستان‌های این کارتون‌های کوتاه را می‌نوشت)، اگرچه او چند کارتون از دونالد داک را نیز کارگردانی کرد، از جمله فیلم تبلیغاتی دوران جنگ، چهره پیشوا، که برنده جایزه اسکار شد. او همچنین کارگردانی اکثر «فیلم‌های مجموعه‌ای» را در دهه ۱۹۴۰ بر عهده داشت، از جمله سه کابالرو، موسیقی برای من بساز و ماجراهای ایچاباد و آقای توپ. در اواسط دهه ۱۹۵۰، او بر انیمیشن‌های جدیدی که برای پیوند دادن برخی از آثار کوتاه قدیمی جهت استفاده در تلاش‌های تلویزیونی دیزنی به کار می‌رفت، نظارت داشت.

در سال ۱۹۵۹، جک دیزنی را ترک کرد تا (به همراه برادرش دیک) شرکت تولیدات جک کینی، یک استودیوی انیمیشن مستقل را تأسیس کند. در میان فعالیت‌های دیگر، آن‌ها انیمیشن سری پاپ‌آی سال ۱۹۶۰ متعلق به سیندیکیت کینگ فیچر را تهیه کردند.

در سال ۱۹۸۸، کینی خاطرات کوتاهی را با عنوان والت دیزنی و شخصیت‌های گوناگون دیگر: روایتی غیررسمی از سال‌های اولیه در دیزنی منتشر کرد.

کینی در ۹ فوریه ۱۹۹۲ در سن ۸۲ سالگی در گلاندیل، کالیفرنیا درگذشت.