فرانکی لین

فرانکی لین (با نام اصلی فرانچسکو پائولو لوولکو؛ زاده ۳۰ مارس ۱۹۱۳ – ۶ فوریه ۲۰۰۷) خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی بود که دوران حرفه‌ای او نزدیک به ۷۵ سال از نخستین کنسرت‌هایش در سال ۱۹۳۰ با یک گروه رقص ماراتن تا آخرین اجرای او از آهنگ «آن خواسته من است» در سال ۲۰۰۵ را در بر می‌گرفت. لین که اغلب با عنوان «سبک‌پرداز شماره یک آمریکا» شناخته می‌شد، دیگر نام‌های مستعار او شامل «آقای ریتم»، «ریه‌های چرمی قدیمی» و «آقای لوزه‌های فولادی» بود. از میان آثار پرطرفدار او می‌توان به آهنگ‌های «آن خواسته من است»، «آن خورشید خوش‌شانس قدیمی»، «قطار قاطر»، «جزبل»، «ظهر گرم»، «باور دارم»، «هی جو!»، «آخرین مبارزه کودک»، «آب خنک»، «روهاید» و «تو کوهی برای من بخشیدی» اشاره کرد.

لین قطعات موسیقی متن مشهوری را برای موسیقی فیلم‌های وسترن خوانده است، از جمله ۳:۱۰ به سوی یوما، نبرد در اوکی کورال و زین‌های سوزان، هرچند ضبط‌های او در جدول موسیقی کانتری و وسترن قرار نمی‌گرفت. لین سبک‌ها و ژانرهای متنوعی از موسیقی را، از آوازهای بیگ‌بند گرفته تا پاپ، آهنگ‌های با تم وسترن، گاسپل، راک، فولک، جاز و بلوز، اجرا می‌کرد. او آهنگ موسیقی متن فیلم ظهر گرم را ننوشته بود؛ این آهنگ توسط تکس ریتر خوانده شد، اما نسخه خود او (با اشعار تا حدودی تغییر یافته و حذف نام شخصیت منفی، فرانک میلر) همان اثری بود که به موفقیت بزرگ‌تری دست یافت. همچنین لین تیتراژ برنامه‌ای را که معمولاً با آن شناخته می‌شود، یعنی قهرمان، اسب شگفت‌انگیز (که توسط مایک استوارت خوانده شد) ننوشته بود، اما نسخه خود را منتشر کرد که بعدها محبوب‌تر شد.

محبوبیت همیشگی لین در ژوئن ۲۰۱۱ زمانی نشان داده شد که مجموعه‌ای از آثار او با عنوان بهترین‌ها که از طریق تبلیغات تلویزیونی معرفی شد، به رتبه شانزدهم جدول آلبوم‌های بریتانیا رسید. این دستاورد تقریباً ۶۰ سال پس از اولین حضور او در جدول بریتانیا، ۶۴ سال پس از اولین موفقیت بزرگ او در ایالات متحده و چهار سال پس از مرگ او حاصل شد.