فلورنس بیتس

فلورنس بیتس (با نام اصلی فلورنس رِیب، ۱۵ آوریل ۱۸۸۸ – ۳۱ ژانویه ۱۹۵۴) بازیگر آمریکایی فیلم و تئاتر بود که اغلب نقش شخصیت‌های بانوان برجسته را در نقش‌های مکمل بازی می‌کرد.

مسیر او برای تبدیل شدن به یک بازیگر فراز و نشیب‌های بسیاری داشت. او مدرک ریاضی داشت و تا پیش از ازدواج، معلم بود؛ سپس اولین وکیل زن تگزاس شد. پس از آن، به مفسر دوبانیته رادیویی تبدیل شد. پس از آنکه همسرش دارایی آن‌ها را از دست داد، او و همسرش یک نانوایی در لس‌آنجلس باز کردند.

در اواسط دهه ۱۹۳۰، بیتس برای نقش دوشیزه بیتس در اقتباسی از نمایش اما اثر جین آستن که در پازادینا پلی‌هاوس اجرا شد، تست داد و برنده شد. وقتی تصمیم گرفت به همکاری با این گروه تئاتر ادامه دهد، نام حرفه‌ای خود را به نام نخستین شخصیتی که در صحنه بازی کرده بود تغییر داد. در سال ۱۹۳۹، او با آلفرد هیچکاک آشنا شد که او را برای اولین نقش بزرگ سینمایی‌اش، یعنی خانم ون هاپر مغرور، در فیلم ربکا (۱۹۴۰) انتخاب کرد.

بیتس در طول سیزده سال بعد در بیش از شصت فیلم ظاهر شد. از جمله آثار سینمایی او می‌توان به کیتی فویل، عشق دیوانه، ماه و شش پنس، آقای شانس، بهشت می‌تواند منتظر بماند، لالایی برادوی، آقای بزرگ، از زمانی که رفتی، کیسمت، صندوق ساراتوگا، زندگی مخفی والتر میتی، ملاقات زمستانی، من مامان را به یاد دارم، پرتره جنی، نامه‌ای به سه زن، در شهر و بیمناهان اشاره کرد. در تلویزیون، بیتس نقش ثابتی در نمایش برنامه هنک مک‌کیون داشت و در برنامه‌های من عاشق لوسی، مارجی کوچک من، من با جوآن ازدواج کردم و او رمانس ما حضور مهمانی داشت.