پدرو آرمنداریز

او در چوروبوسک، حومه مکزیکوسیتی، متولد و در تگزاس بزرگ شد. وی در دانشگاه ایالتی پلی‌تکنیک کالیفرنیا تحصیل کرد و با مدرک مهندسی فارغ‌التحصیل شد. او فعالیت بازیگری خود را از تئاتر در مکزیکوسیتی آغاز کرد و در سال ۱۹۳۵ وارد دنیای سینما شد. طی سال‌های بعد، او ۴۲ فیلم به زبان اسپانیایی بازی کرد که در میان آن‌ها می‌توان به «ماریا کندلاریا» (۱۹۴۳) و «مروارید» (۱۹۴۷) اشاره کرد؛ او به یکی از ستاره‌های برتر سینمای مکزیک تبدیل شد. نخستین فیلم آمریکایی او «فراری» برای آر.کی.او در سال ۱۹۴۷ بود. از آن زمان، او در بیش از ۸۰ فیلم در هالیوود، انگلستان، فرانسه، آلمان و ایتالیا بازی کرده است. از جمله آثار او می‌توان به «قلعه آپاچی» (۱۹۴۸)، «سه پدر»، «ما غریبه بودیم» (۱۹۴۹)، «ال بروتو» (۱۹۵۲)، «کوچک‌ترین قانون‌شکن» (۱۹۵۵)، «فاتح» (۱۹۵۶)، «لاک‌پشت» (۱۹۵۸) و «کشور شگفت‌انگیز» (۱۹۵۹) اشاره کرد. هنگامی که آرمنداریز هنگام فیلمبرداری دومین فیلم جیمز باند، یعنی «از روسیه با عشق»، بیمار شد، صحنه‌های او را با عجله فیلمبرداری کردند تا او بتواند برای درمان به لس‌آنجلس بازگردد و در مرکز پزشکی یو.سی.ال.ای بستری شود. وی پس از فهمیدن اینکه به سرطان پیشرفته مبتلا است، در آنجا با شلیک گلوله خودکشی کرد.