گری کمپ

گری کمپ در اکتبر ۱۹۵۹ در ایزلینگتن لندن به دنیا آمد. او در دهمین سالگرد تولدش، اولین گیتار خود را از والدینش هدیه گرفت. در دهه ۷۰ میلادی، او و برادر کوچک‌ترش، مارتین کمپ، برای یادگیری نمایش به مدرسه بازیگری آنا شر رفتند. سپس در سال ۱۹۷۸، گری کمپ گروه «د میکرز» را تشکیل داد. پس از آنکه ریچارد میلر گروه را ترک کرد، برادرش جایگزین او در بخش بس سیکتور شد. آنجا بود که گری نام گروه را به اسپاندائو باله تغییر داد. موفقیت اسپاندائو باله در مارس ۱۹۸۰ رقم خورد، زمانی که برای یک مستند در آی‌تی‌وی فیلم‌برداری شدند. وقتی آن مستند پخش شد، شرکت‌های ضبط موسیقی برای جذب آن‌ها با هم رقابت می‌کردند. آن‌ها تصمیم گرفتند با کریسالیس قرارداد ببندند، زیرا بیشترین مبلغ را به آن‌ها پیشنهاد شده بود. آن‌ها به مدت ۱۰ سال آهنگ‌های پرطرفداری چون «تو کات اِ لانگ استوری شورت» (۱۹۸۰)، «چنت شماره ۱ (من به این فشار نیاز ندارم)» (۱۹۸۱)، «ترو» (۱۹۸۳)، «گلد» (۱۹۸۳)، «اونلی وِن یو لیو» (۱۹۸۴) و «ترو دِ باریکیدز» (۱۹۸۶) داشتند. پس از اینکه اسپاندائو باله در سال ۱۹۸۷ تور خود را به پایان رساند، گری و مارتین تصمیم گرفتند بار دیگر به بازیگری روی بیاورند. آن‌ها برای نقش در فیلم کریز (۱۹۹۰) تست دادند و در سال ۱۹۸۹، نقش‌های «رونالد» و «رژی» را بازی کردند. اندکی پس از آن، اسپاندائو باله از هم پاشید. در طول دهه ۹۰، گری به بازیگری ادامه داد که شاخص‌ترین آن‌ها ایفای نقشی در فیلم بادیگارد (۱۹۹۲) بود. در سال ۱۹۹۹، گری در یک نبرد حقوقی بر سر ۱,۰۰۰,۰۰۰ پوند حق امتیاز علیه جان کیبل، استیو نورمن و تونی هدلی، سه نفر دیگر از اعضای گروه، شرکت کرد. گری در این پرونده پیروز شد. با این حال، در مارس ۲۰۰۹، هر ۵ عضو اسپاندائو باله آتش‌بس اعلام کردند و در کشتی اچ‌ام‌اس بلفاست در لندن اعلام کردند که برای یک تور جهانی در اواخر همان سال دوباره متحد خواهند شد.