کلئو سیلور

کلئوپاترا مری پالمر (با نام اصلی سیلور؛ زاده ۱۹ آوریل ۱۹۴۵ – ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۴)، که با نام هنری کلئو سیلور شناخته می‌شد، بازیگر بریتانیایی بود. او نخستین زن سیاه‌پوستی بود که تاکنون نقشی اصلی را در تئاتر ملی لندن ایفا کرده و اولین زنی بود که با گروه رولینگ استونز ضبط موسیقی کرد.

سیلور در یوستون، شمال لندن، توسط مادرش لورین سیلور (با نام اصلی گودار؛ زاده ۱۹۱۱ در یورکشایر) بزرگ شد؛ مادرش هنرمند کاباره در کلاب شیم شام در خیابان واردور بود. لورین اصالتی ترکیبی از انگلیسی و آفریقایی داشت و در سال ۱۹۴۴ با اوون اسکار سیلور از ترینی‌داد ازدواج کرد. اوون گروهبان پرواز در نیروی هوایی بود و مدال افتخار پرواز را دریافت کرده بود؛ او و لورین در سال ۱۹۵۵ از هم جدا شدند. سیلور همیشه تصور می‌کرد اوون پدر اوست؛ دخترش زویی سال‌ها بعد، زمانی که در سیرالئون کار می‌کرد، دریافت که پدر بیولوژیکی او بن لوئیس است، وکیل اهل سیرالئون که خانواده او را «عمو بن» صدا می‌زدند، و اینکه او ۱۵ خواهر و برادر ناتنی دارد. او در هشت سالگی، اولین حضور خود در سینما را با فیلم جانی آن د ران تجربه کرد.

سیلور در مدرسه دخترانه کمدن و همچنین در آکادمی هنرهای تئاتر ایتالیا کونتی تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۴ او تک‌آهنگی به نام «شناختن او یعنی دوست داشتنش» را تحت نام هنری «کلئو» منتشر کرد که توسط اندرو لوگ اولدهام تولید شد و گروه رولینگ استونز همراهی‌اش کردند. پس از آنکه برایان جونز در سال ۱۹۶۹ گروه رولینگ استونز را ترک کرد، او پذیرفت با گروه جدید او تمرین کند اما موسیقی را رها کرد تا بر فعالیت‌های تئاتری و تلویزیونی خود تمرکز کند.

اولین حضور او در وست اِند، در تئاتر ویندهام در نمایش کودک خردمند (۱۹۶۷) اثر سایمون گری بود که در آن در کنار سر الک گینس بازی کرد و نامزد دریافت جایزه نوظهورترین بازیگر زن شد. او نخستین بازیگر سیاهپوستی بود که نقشی اصلی را در تئاتر ملی در نمایش سلامت ملی (۱۹۶۹) اثر پیتر نیکلز ایفا کرد. او چندین فصل را با گروه یانگ ویک، از جمله نمایش فریب‌های اسکاپن اثر مولیر در برادوی و تور مکزیک سپری کرد. او متعاقباً در بسیاری از تئاترهای منطقه‌ای از جمله تئاتر رویال لینکلن، تئاتر رویال برایتون، تئاتر رویال یورک، دربی پلی‌هاوس و تئاتر بلگرید کانتری کار کرد. او نقش فدرا را در جشنواره فرینج اِدینبورگ در سال ۲۰۰۷ و نقش‌های روزا پارکس، جوزفین بیکر و وانگاری ماتائی را در نمایش یک قرن زنان اثر آلیسون مید در تئاتر لستر اسکوئر (۲۰۱۱) بازی کرد. او در نمایش آی اثر آنتونی شر در تئاتر آلمیدا (۲۰۰۳) ظاهر شد، با گروه تورینگ انگلیس در نمایش دور از جمعیت پرجنب‌وجوش (۲۰۰۸) و با گروه نوردرن برادسایدز در تولید سال ۲۰۱۰ نمایش مدیا تور کرد. او همچنین با مایکل شین در نمایش زیر جنگل شیر (۲۰۲۱) در تئاتر ملی سلطنتی ظاهر شد. فعالیت‌های تئاتر کودکان شامل فصل‌هایی در تئاتر یونیکرن و شرکت تئاتر لاندن بابل است.

حضورهای تلویزیونی او عبارتند از: آپ د ر جانکشن (۱۹۶۵) اثر کن لاچ، دکتر هو (۱۹۶۵)، کتی کام هوم (۱۹۶۶) و پور کاو (۱۹۶۷)، و همچنین حضور در نسخه‌های اصلی تِل دث آس دو پارت، زد-کارز، کالان، دکتورز، نیو تریکس، نمایش‌های آرماندو ایانوچی، چمبرز، د بیل، هو دو یو دو و یک پرنده در دست، یکی از قسمت‌های مجموعه تیو تیلز به کارگردانی جود لاو. او پس از یک حضور کوتاه به عنوان کارگر کارخانه در سریال قدیمی کورویشن استریت در سال ۱۹۶۶، به اولین شخصیت زن سیاهپوست ثابت در تلویزیون بریتانیا تبدیل شد که در سریال اصلی کراس‌رودز، نقش ملانی، دخترخوانده مگ ریچاردسون را از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ بازی کرد.