سیسی اسپیسک

مری الیزابت «سیسی» اسپیسک (زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۴۹)، بازیگر و خواننده آمریکایی است. او برنده جوایز متعددی از جمله یک جایزه اسکار، سه جایزه گلدن گلوب، یک جایزه انجمن بازیگران سینما و نامزد دریافت چهار جایزه بفتا، سه جایزه امی و یک جایزه گرمی شده است. اسپیسک در سال ۲۰۱۱ ستاره‌ای بر پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.

او که در تگزاس متولد و بزرگ شده است، در ابتدا مشتاق فعالیت در حرفه‌ی خوانندگی بود. در سال ۱۹۶۸ و در سن ۱۸ سالگی، او تک‌آهنگی با عنوان «جان، این بار خیلی زیاده‌روی کردی» را با نام هنری رینبو ضبط کرد. او فعالیت حرفه‌ای خود را در بازیگری در اوایل دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد و نخستین حضورش را به عنوان هنرور در فیلم زنان در شورش (۱۹۷۱) ساخته اندی وارهول رقم زد. نقش تحول‌آفرین او در فیلم پرطرفدار جنایی سرزمین‌های بد (۱۹۷۳) ساخته ترنس مالیک بود که باعث شد نامزد دریافت جایزه بفتا برای نوظهورترین بازیگر زن در نقش‌های اصلی شود. او با ایفای نقش کری وایت در فیلم ترسناک کری (۱۹۷۶) ساخته برایان دی پالما به شهرت جهانی رسید و برای این نقش نخستین نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را کسب کرد. او پس از حضور در فیلم‌های تحسین‌شده‌ی خوش‌آمدگویی به ال‌اِی (۱۹۷۶) و سه زن (۱۹۷۷) ساخته رابرت آلتمن، برای نقش‌آفرینی در نقش لورتا لین در فیلم موزیکال زندگی‌نامه‌ای دختر معدنچی زغال‌سنگ (۱۹۸۰)، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

دیگر نقش‌های او که نامزد اسکار شدند شامل مفقود (۱۹۸۲)، رودخانه (۱۹۸۴)، جنایات قلب (۱۹۸۶) و در اتاق خواب (۲۰۰۱) هستند. از دیگر فیلم‌های برجسته او می‌توان به مرد ژندل (۱۹۸۱)، جی‌اف‌کی (۱۹۹۱)، ابتلا (۱۹۹۷)، داستان استریت (۱۹۹۹)، تاک اورلستینگ (۲۰۰۲)، نه جان (۲۰۰۵)، کشور شمالی (۲۰۰۵)، چهار کریسمس (۲۰۰۸)، گت لو (۲۰۱۰)، خدمتکاران (۲۰۱۱) و پیرمرد و تفنگ (۲۰۱۸) اشاره کرد. او برای فیلم‌های تلویزیونی پسران خوب (۱۹۹۵) و آخرین تماس (۲۰۰۲) و همچنین برای نقش مهمانی در سریال درام HBO به نام عشق بزرگ (۲۰۱۱)، نامزد دریافت جایزه امی شده است. او نقش ماتریارک سالی ری‌برن را در سریال درام-هیجانی دودمان (۲۰۱۵–۲۰۱۷) محصول نتفلیکس، نقش روت دیور را در سریال ترسناک روان‌شناختی قلعه راک (۲۰۱۸) محصول هولو و نقش الن برگمن را در سریال هیجان‌انگیز روان‌شناختی هوم‌کامینگ (۲۰۱۸) محصول آمازون پرایم ویدئو ایفا کرده است.

او همچنین به موسیقی نیز ورود کرده و آواز خود را برای آلبوم موسیقی متن فیلم دختر معدنچی زغال‌سنگ ضبط کرده است که این آلبوم در جدول آلبوم‌های برتر کانتری بیلبورد به رتبه دوم رسید و باعث شد او نامزد جایزه گرمی برای بهترین اجرای آواز زنانه کانتری شود. او یک آلبوم استودیویی با عنوان آویزان کردن قلبم (۱۹۸۳) منتشر کرد که مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و در جدول آلبوم‌های برتر کانتری بیلبورد به رتبه ۱۷ رسید.