آنتون چخوف

آنتون پاولویچ چخوف (۱۸۶۰ – ۱۹۰۴) نمایشنامه‌نویس و نویسنده روسی بود که نمایشنامه‌هایش مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت و به‌عنوان نویسنده داستان کوتاه، هنوز هم کسی را رقیب او نمی‌دانند. چخوف در کنار هنریک ایبسن و آگوست استریندبرگ، اغلب به‌عنوان یکی از سه شخصیت کلیدی در تولد مدرنیسم اولیه در تئاتر شناخته می‌شود. چخوف پزشک بود. او زمانی گفت: «پزشکی همسر قانونی من است و ادبیات معشوقه من.»

چخوف که پسر یک رعیت سابق بود، دوران دانشجویی پزشکی خود را با نوشتن نمایش‌های کمدی پرطرفدار برای حمایت از خانواده‌اش آغاز کرد. او در حین فعالیت به عنوان پزشک، اولین نمایشنامه بلند خود را یعنی ایوانوف (۱۸۸۷) نوشت. او با داستان‌هایی مانند استپ (۱۸۸۸) و یک داستان دلگیر (۱۸۸۹) به سراغ درون‌مایه‌های جدی رفت؛ داستان‌های بعدی او شامل بخش شماره شش (۱۸۹۲)، راهب سیاه (۱۸۹۴) و بانوی با سگ (۱۸۹۹) است. نمایشنامه او مرغ دریایی (۱۸۹۶) با استقبال بدی روبرو شد تا اینکه در سال ۱۸۹۹ توسط کنستانتین استانیسلاوسکی و تئاتر هنر مسکو با بازاجرایی موفقیت‌آمیز مواجه شد. او پس از آن، اثر قبلی خود یعنی شیطان جنگل (۱۸۸۹) را به نمایشنامه جهانی مشهور عمو وانیا (۱۸۹۷) تبدیل کرد. او برای درمان بیماری سل که در نهایت منجر به مرگش شد، به کریمه نقل مکان کرد و در آنجا آخرین نمایشنامه‌های مشهور خود، خواهران سه نفر (۱۹۰۱) و باغ آلبالو (۱۹۰۴) را نوشت.