ایمی من

ایمی الیزابت من (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۶۰) خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او به دلیل اشعار کنایه‌آمیز و ادبی‌اش درباره موضوعات تاریک که اغلب شخصیت‌های بازنده را توصیف می‌کنند، شناخته شده است. من در ریچموندِ ویرجینیا متولد شد و در کالج موسیقی برکلی در بوستونِ ماساچوست تحصیل کرد. او در دهه ۱۹۸۰، پس از همکاری با گروه یانگ اسنیکس و مینستری، گروه موسیقی نوولیو «تیل تیوزدی» را بنیانگذاری کرد و تک‌آهنگ پرطرفدار آن‌ها یعنی «ویسز کری» (۱۹۸۵) را نوشت. تیل تیوزدی سه آلبوم منتشر کرد و در سال ۱۹۹۰، زمانی که من برای دنبال کردن کار انفرادی گروه را ترک کرد، از هم پاشید.

دو آلبوم انفرادی اول من، یعنی «وات‌اِور» (۱۹۹۳) و «آیم ویت استودپید» (۱۹۹۵)، با استقبال منتقدان روبرو شدند اما فروش آن‌ها پایین بود. او برای موسیقی متن فیلم مگنولیا (۱۹۹۹) ساخته شده توسط پل توماس اندرسون، به شهرت بیشتری دست یافت. ترانه «سیو می» نامزد جایزه اسکار برای بهترین ترانه اصلی شد، اما ناعادلانه به فیل کالینز برای ترانه معمولی‌اش در فیلم تارزان واگذار شد. من برنده جایزه گرمی برای بهترین خواننده پاپ زن شد. من پس از اختلاف با شرکت ضبط موسیقی‌اش، گفن، سومین آلبوم خود یعنی «بچلر شماره ۲» را در سال ۲۰۰۰ از لیبل شخصی خود، سوپرایگو ریکوردز، منتشر کرد. این آلبوم با استقبال زیاد و فروش بالایی همراه بود و من را به هنرمندی با ثبات تبدیل کرد که می‌تواند خارج از سیستم شرکت‌های بزرگ موسیقی فعالیت کند.

در سال ۲۰۱۴، من آلبومی را با تِد لئو تحت نام «د بوث» منتشر کرد. من همچنین نقاشی می‌کشد و کمیک می‌سازد و در فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی از جمله لبوفسکی بزرگ، بافی کشتنده خون‌آشام، استیون یونیورس، وست وگ و پورتلندیا ظاهر شده است. از جمله جوایز او می‌توان به جایزه گرمی برای بهترین آلبوم فولک برای آلبوم مینتال ایلنس (۲۰۱۷) اشاره کرد. او توسط ان‌پی‌آر و پِیست به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌سراهای زنده معرفی شده است.