تیو پاکوسادوو

کانجنگ رادن تومنگونگ ایروان سوسِتیو پاکوسادوو، که بیشتر با نام هنری تیو پاکوسادوو (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۶۳) شناخته می‌شود، بازیگر اندونزیایی است. او برای بازی در فیلم‌های «آوازی برای سرونی» (۱۹۹۰) و «هویت» (۲۰۰۸)، دو جایزه سی‌ترا برای بهترین بازیگر نقش اول در جشنواره فیلم اندونزی دریافت کرده است.

تیو در ۲ سپتامبر ۱۹۶۳ در جاکارتا متولد شد. او در سنین پایین به هنر علاقه‌مند شد و در دوران دبستان رقص را آغاز کرد. او در دوران دبیرستان در گروه تئاتر مدرسه فعال بود و پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۸۵، در موسسه هنری جاکارتا ثبت‌نام کرد. او در کنار این کار، به عنوان مدل فعالیت می‌کرد و در سال ۱۹۸۷ با بازی در مقابل رانو کارنو در فیلم «خطوط پشیمانی»، اقتباسی از رمان میرا دابلیو، نخستین تجربه حضور در فیلم‌های سینمایی را داشت.

در سال ۱۹۸۸، تیو چهار نقش ایفا کرد که یکی از آن‌ها در فیلم «یادداشت‌های بوی ۲» بود که باعث شهرت ملی او شد. شهرت او با بازی در فیلم «عشق در تکه‌ای نان» (۱۹۹۰) ساخته گارین نوگروهو تثبیت شد؛ فیلمی که جایزه سی‌ترا برای بهترین فیلم را در جشنواره فیلم اندونزی در سال ۱۹۹۱ از آن خود کرد. همچنین در سال ۱۹۹۱، تیو اولین جایزه سی‌ترا خود را برای بازیگری، به‌خاطر نقش یک آهنگساز عجیب‌وغریب در «آوازی برای سرونی» دریافت کرد.

در اوایل دهه ۱۹۹۰، صنعت فیلمسازی داخلی با افول شدیدی روبرو شد و تیو تمرکز خود را بر سریال‌های تلویزیونی معطوف کرد. او در سال ۱۹۹۳ شرکت تولیدی خود، کالبوکو را تأسیس کرد که سریال‌های متعددی از جمله «دِسی» (۱۹۹۴)، «داستان سه بیوه» (۱۹۹۴)، «کودکان منتنگ» (۱۹۹۶)، «دریاچه صبر» (۱۹۹۶) و «پرده‌های ابریشمی» (۱۹۹۶) تولید کرد. این شرکت با وجود موفقیت اولیه بسیار، به‌زودی با مشکلات مالی مواجه و بسته شد؛ تیو همچنین با اعتیاد به مواد مخدر دست‌وپنجه نرم کرد. آخرین نقش او در فیلم‌های سینمایی هزاره، در فیلم «بن‌بست»، یک فیلم مستقل با کارگردانی مشترک میرا لِسمانا، ریزا مانتوفانی، ریری ریزا و نان تریوِنی بود. این فیلم در سال ۱۹۹۹ اکران شد.

تیو تا سال ۲۰۰۴ دوباره به صنعت فیلمسازی بازنگشت، زمانی که در فیلم «دوشیزه» ساخته هانی ساپوترا، نقش یک «شوگر ددی» را بازی کرد. نقش بعدی او در فیلم «شریک شدن در عشق» (۲۰۰۶) ساخته نیا دیناتا، نقش مردی چندهمسر بود که از چهار همسر خود می‌ترسید. از سال ۲۰۰۷، تیو هر سال در حداقل دو فیلم ظاهر شده است. این آثار شامل ژانرهای مختلفی از جمله فیلم ترسناک «افسانه سوندل بولونگ» (۲۰۰۷)، کمدی «کوئیکی اکسپرس» (۲۰۰۷)، درام «رقاص» (۲۰۱۱) و مهیج «درِ ممنوعه» (۲۰۰۹) هستند.

در سال ۲۰۱۰، لقب کانجنگ رادن تومنگونگ از سوی دربار سلطنتی یوگیاکارتا، که تیو از تبار آن است، به او اعطا شد. او در همان سال یک مدرسه بازیگری در کِمانگ در جنوب جاکارتا تأسیس کرد، زیرا معتقد بود کیفیت اکثر بازیگران جدید اندونزیایی ضعیف است. این مدرسه روش بازیگری‌ای را آموزش می‌دهد که خودِ تیو آن را توسعه داده است.