جی.دی. اورمور

جی.دی. اورمور در شهر دلتای گرین‌ویل در ایالت میسیسیپی (که زادگاه جیم هنسن، خالق مامت‌ها نیز هست) در همان روزی که ریچارد نیکسون به ریاست‌جمهوری انتخاب شد، به دنیا آمد. او دارای تبار ایرلندی-فرانسوی-آلمانی-چروکی-چاکتاو است، بزرگ‌ترین فرزند از میان ۷ خواهر و برادر است و در حین جابه‌جایی میان مادر و پدرش، در ۱۷ مدرسه مختلف (دولتی و خصوصی) تحصیل کرده است. عم بزرگِ پنج‌گانه او هوراس من، بنیان‌گذار سیستم مدارس دولتی آمریکا بوده است. پدر او (پادین - بله، این نامی است که او را صدا می‌زنند) جوشکار، هنرمند، باستان‌شناس آماتور و مخترع است. مادر او (سالی) مشاغل مختلفی داشته است، از جمله برگزارکننده کنسرت و مالک یک کلاب شبانه سبک کانتری/وسترن به نام سوارکار بی‌سر، که جی.دی. در کودکی، شب‌های زیادی از دوران مدرسه را تا سپیده دم در پشت صحنه و روی صحنه در کنار افرادی چون هنک ویلیامز جونیور، جوس نیوتون، جری لی لویس، جانی پِچک، دیوید آلن کو، ری پرایس و بسیاری دیگر سپری کرده است.

پس از یک دوره کوتاه تحصیل در دانشگاه و ۱۵ ماه خدمت در سپاه تفنگداران دریایی مستقر در ۲۹ پالمز در کالیفرنیا و پس از معاشرت با تعدادی از بازیگران در لس‌آنجلس، جی.دی. تصمیم گرفت بازیگری را امتحان کند. تنها تجربه او در بازیگری، ایفای نقش شاهزاده در نمایش پیش‌دبستانی خود یعنی «خانم نوازی» بود، و همچنین اخراج شدن از نمایش سال آخرش یعنی «اوکلاهاما» پس از دومین تمرین، چرا که او و یکی از دوستانش پیش از شروع، آبجو نوشیده بودند. او پس از دوران سپاه تفنگداران دریایی، به میسیسیپی بازگشت و به عنوان مسئول وصول مطالبات در آژانس وصول مطالبات مادرش کار کرد. پس از یک سال تنفر از شغلش، تصمیم گرفت به دانشگاه بازگردد و در دانشگاه جنوب میسیسیپی در رشته تئاتر مدرک بگیرد. هنگامی که در دانشگاه روی صحنه رفت، فهمید که بازیگری همان کاری است که باید انجام دهد. در سال دوم تحصیل در رشته تئاتر، او یکی از ۲۰ نفر نهایی منتخب ایالتی برای شرکت در کنفرانس تئاتر جنوب شرقی (SETC) بود. در سال ۱۹۹۵، دوستی به جی.دی. ۱۰۰۰ دلار پیشنهاد داد تا به لس‌آنجلس بیاید و نقش اصلی را در نمایش او با نام «روح دیلن» در تئاتر مورگان-ویکسون در سانتا مونیکا بازی کند. جی.دی. پیشنهاد را پذیرفت و یک ترم پیش از فارغ‌التحصیلی دانشگاه را ترک کرد و از آن زمان میان هالیوود در کالیفرنیا، آستین در تگزاس و آکسفورد در میسیسیپی در رفت‌وآمد بوده است؛ جایی که او به‌تازگی نوشتن و کارگردانی اولین فیلم بلند مستقل خود یعنی «نامه نگاری باشکوه» (۲۰۰۵) را به پایان رسانده است.

هرچند او در مسابقه تلویزیونی کوتاه‌مدت «نبرد هالیوود» با حضور تاد نیوتن شرکت کرد و نزدیک به ۱۲،۰۰۰ دلار برنده شد، اما دوستانش دوست دارند به او بگویند که واقعاً مرد خوش‌شانسی است. این موضوع عمدتاً به این دلیل است که او بارها بسیار به گرفتن نقش‌های اصلی در فیلم‌های بزرگ نزدیک شده و معمولاً انتخاب دوم کارگردان بوده است. در سال ۲۰۰۴، شانس او بار دیگر ثابت شد؛ زمانی که یک بلیط قرعه‌کشی ۱۰۰ دلاری خرید و نفر دوم (انتخاب دوم) برای دریافت خانه‌ای ۲۵۰،۰۰۰ دلاری در طرح اهدای خانه جدیدِ «یونایتد وی» شد، اما در عوض یک اثر چاپ شده هنری به ارزش ۸۰ دلار برنده شد.