ویلیام دمارست

کارل ویلیام دمارست (۲۷ فوریه ۱۸۹۲ – ۲۷ دسامبر ۱۹۸۳) یک بازیگر نقش‌های مکمل آمریکایی بود که برای بازی در نقش عمو چارلی در سریال سه پسر من شناخته می‌شد. دمارست که از کهنه‌سربازان جنگ جهانی اول بود، به بازیگر پرکار فیلم و تلویزیون تبدیل شد و از سال ۱۹۲۶ تا دهه ۱۹۷۰ در بیش از ۱۴۰ فیلم ظاهر شد. او غالباً نقش‌های بدخلق اما خوش‌قلب را بازی می‌کرد. دمارست فعالیت خود را در صنعت نمایش با کار در وودویل آغاز کرد و همراه با همسرش استل کولت (با نام اصلی استر زیکلین) در گروه «دمارست و کولت» ظاهر شد و سپس به برادوی رفت. دمارست به‌طور منظم با کارگردان، پرستون استورجس، همکاری می‌کرد و بخشی از گروه بازیگران ثابت او شد که استورجس بارها در فیلم‌هایش به کار می‌گرفت. او در ده فیلم نوشته‌ی استورجس ظاهر شد که هشت مورد از آن‌ها تحت کارگردانی او بود، از جمله بانوی ایو، سفرهای سالیوان و معجزه‌ی مورگانز کریک. دمارست چنان چهره‌ای آشنا در استودیو پارامونت بود که در فیلم بلوار غروب، تنها از نام او به عنوان ستاره احتمالی برای فیلمنامه بیسبالِ فروخته‌نشده‌ی ویلیام هولدن استفاده شد.

دمارست در قسمت «و کویر شکوفه خواهد داد» از سریال ارائه‌های آلفرد هیچکاک در شبکه سی‌بی‌اس محصول ۱۹۵۸، در کنار ستاره کهنه‌سرباز فیلم‌های وسترن، راسکو اتس، ظاهر شد. در خط داستانی این قسمت، اتس و دمارست در نقش پیرمردهایی که در کویر نوادا زندگی می‌کنند، ظاهر می‌شوند. کلانتر محلی که بن جانسون نقش او را بازی می‌کند، با حکم تخلیه ظاهر می‌شود، اما موافقت می‌کند که اگر آن دو بتوانند یک بوته گل رز خشکیده را در ماه آینده شکوفا کنند، اجازه دهند در ملک خود بمانند.

در سال ۱۹۵۹، دمارست به عنوان بازیگر اصلی کمدی موقعیتی ۱۸ هفته‌ایِ عشق و ازدواج در شبکه ان‌بی‌سی در فصل ۱۹۵۹–۱۹۶۰ انتخاب شد. دمارست نقش ویلیام هریس را بازی کرد، مالک یک شرکت موسیقی ورشکسته که از کار با موسیقی پرطرفدار راک اند رول که احتمالاً می‌توانست شرکت را از ورشکستگی نجات دهد، خودداری می‌کند. ژان بال، موری همیلتون و استابی کی در این سریال در کنار دمارست بودند.

دمارست در فیلم این یک دنیای دیوانه ، دیوانه ، دیوانه ، دیوانه است (۱۹۶۳) در نقش رئیس پلیس آلویشیوس از اداره پلیس سانتا روزیتا، و همچنین در قسمت ماندگار «در جعبه چیست» از سریال منطقه گرگ‌ومیش از راد سرلینگ، در نقش شوهری مطیع که به سمت قتل همسرش سوق داده می‌شود، ظاهر شد.

مشهورترین نقش تلویزیونی او در کمدی موقعیتی سه پسر من از شبکه ای‌بی‌سی و سپس سی‌بی‌اس از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۲ بود که در آن نقش عمو چارلی اوکیسی را بازی می‌کرد. او جایگزین ویلیام فرالی شد که به دلیل وضعیت نامساعد سلامتی‌اش، بیمه کردن او غیرممکن شده بود. دمارست پیش از این با فرد مک‌مرای در فیلم‌های دست‌ها روی میز (۱۹۳۵)، گذشته مرا ببخش (۱۹۴۵)، در راه خوش ما (۱۹۴۸) و افق‌های دور (۱۹۵۵) همکاری کرده بود و دوست شخصی مک‌مرای بود. همچنین او با ایرین دان در هرگز لحظه کسل‌کننده‌ای نیست (۱۹۵۰) همکاری کرد.