مک سوین

مک سوین (با نام اصلی مورونی سوین، زاده ۱۶ فوریه ۱۸۷۶ – ۲۵ اوت ۱۹۳۵) بازیگر دوران اولیه سینمای آمریکا بود که در بسیاری از کمدی‌های مک سنِت در استودیو کی‌استون، از جمله مجموعه پلیس‌های کی‌استون، ظاهر شد. او همچنین در فیلم‌های بلند و مهم چارلی چاپلین نیز ایفای نقش کرده است.

در اوایل دهه ۱۹۰۰، سوین کمپانی تئاتر ثابت خودش را داشت که در غرب و غرب میانه ایالات متحده اجرا می‌کرد.

سوین پیش از شروع فعالیت در فیلم‌های صامت در استودیو کی‌استون تحت مدیریت مک سنِت، در وودویل کار می‌کرد. او در دوران حضور در کی‌استون، با چستر کونکلین هم‌گروه شد تا مجموعه‌ای از فیلم‌های کمدی را بسازند. با حضور سوین در نقش «آمبروز» و کونکلین در نقش «والروسِ» سبیل‌بلند، آن‌ها این نقش‌ها را در چندین فیلم، از جمله نبرد آمبروز و والروس و عشق، سرعت و هیجان که هر دو در سال ۱۹۱۵ ساخته شدند، ایفا کردند.

علاوه بر این کمدی‌ها، این دو نفر در آثار متنوع دیگری، در مجموع ۲۶ فیلم، با هم ظاهر شدند و همچنین به صورت انفرادی و یا مشترک در فیلم‌هایی با بازی میبل نورماند، چارلی چاپلین، راسکو آرباکل و اکثر بازیگران دیگر فهرست کی‌استون حضور داشتند.

سوین بعدها شخصیت آمبروز را با خود به کمپانی ال-کی‌او برد. سوین که پیش از این در کی‌استون با چارلی چاپلین کار کرده بود، در سال ۱۹۲۱ مجدداً در شرکت فرست نشنال با او همکاری کرد و در فیلم‌های طبقه بیکار، روز پرداخت و زائر ظاهر شد. او همچنین برای نقش مکمل بزرگش در نقش بیگ جیم مک‌کی در فیلم جویندگان طلا محصول ۱۹۲۵ ساخته یونایتد آرتیستس که توسط چاپلین نوشته و در آن بازی کرده بود، شناخته می‌شود.

مک سوین برای خدماتش به صنعت سینما، ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود در خیابان وین ۱۵۰۰ دریافت کرد.