استیو بارون

استیو بارون (زاده ۴ مه ۱۹۵۶)، کارگردان و تهیه‌کننده ایرلندی است. او بیشتر برای کارگردانی فیلم‌های سر مخروطی‌ها (۱۹۹۳)، لاک‌پشت‌های نینجا (۱۹۹۰) و موزیک ویدئوهای نوآورانه «تیک آن می» از ا-ها و «بیلی جین» از مایکل جکسون شناخته می‌شود.

او در دوبلین ایرلند و فرزند فیلم‌ساز زلدا بارون متولد شد. او در مدرسه گرامر سنت ماریلابون تحصیل کرد و اولین تجربه کارگردانی خود را در سال ۱۹۷۹ رقم زد. او بسیاری از خاطره‌انگیزترین موزیک ویدئوهای دهه ۱۹۸۰، از جمله «بیلی جین» اثر مایکل جکسون، «مانی فور ناتینگ» اثر دایر استریتس و «تیک آن می» اثر ا-ها را کارگردانی کرد. بارون در اوایل دهه ۹۰ تنها هشت موزیک ویدئو ساخت و آخرین موزیک ویدئوی خود را در سال ۱۹۹۳ برای آهنگ «از زمانی که جهان فرو می‌ریزد» از دیوید بویی کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۸۴ کمدی علمی-تخیلی رویاهای الکتریکی را کارگردانی کرد و سپس چندین قسمت از سریال تلویزیونی قصه‌گو را کارگردانی کرد و پس از آن دوباره به پرده بزرگ بازگشت و فیلم‌هایی چون لاک‌پشت‌های نینجا (۱۹۹۰)، ماجراهای پینوکیو (۱۹۹۶)، موش (۲۰۰۰) و مایک باست: مربی انگلستان (۲۰۰۱) را کارگردانی کرد.

بارون همچنین چندین مینی‌سریال برنده جایزه، از جمله مرلین (۱۹۹۸)، هزار و یک شب (۲۰۰۰) و نگهبان رویا (۲۰۰۳) را برای هال‌مارک انترتینمنت کارگردانی کرده است.

در ژوئیه ۲۰۱۰ فاش شد که بارون قرار است با کارگردانی آخرین ویدئوی گروه ا-ها با نام «پروانه، پروانه (آخرین قهقهه)» به دنیای موزیک ویدئوها بازگردد.