آرتور پن

آرتور هیلر پن (۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ – ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰) فیلمساز، کارگردان تئاتر و تهیه‌کننده آمریکایی بود. او سه بار برای بهترین کارگردانی نامزد جایزه اسکار شد و برنده جایزه تونی است. او در میان سایر افتخارات، نامزد جایزه بفتا، گلدن گلوب و دو جایزه ایمی نیز شده بود.

پن اولین بار به عنوان کارگردان تئاتر به شهرت رسید و برای کارگردانی نمایش «معجزه‌گر» برنده جایزه تونی بهترین کارگردانی تئاتر شد. او برای کارگردانی اقتباس سینمایی همین اثر در سال ۱۹۶۲ نیز با استقبال مشابهی روبه‌رو شد و اولین نامزدی اسکار خود را دریافت کرد. فیلم «بانی و کلاید» محصول سال ۱۹۶۷ او، با تزریق حس ضداستثناگرایی به این درام جناییِ بیوگرافیک، آغازگر جنبش «هالیوود جدید» شناخته می‌شود. او با کارگردانی کمدی «رستوران آلیس» (۱۹۶۹) و وسترن بازنگری‌شده «بزرگ‌مرد کوچک» (۱۹۷۰) که بازتاب‌دهنده همان روحیه بود، به موفقیت‌های انتقادی و تجاری مشابهی دست یافت.

دیگر فیلم‌های برجسته پن شامل نئو نوآر «حرکات شبانه» (۱۹۷۵) و وسترن بازنگری‌شده «گذرگاه‌های میزوری» (۱۹۷۶) بود. در دهه ۱۹۹۰، او به کارگردانی و تهیه‌کنندگی تئاتر و تلویزیون بازگشت، که شامل نقش تهیه‌کننده اجرایی برای سریال پلیسی «قانون و نظم» نیز می‌شد.