کلود رنوا

کلود رنوا (۴ دسامبر ۱۹۱۳ – ۵ سپتامبر ۱۹۹۳) فیلمبردار فرانسوی بود. او پسر بازیگر، پیر رنوا، برادرزاده کارگردان، ژان رنوا، و نوه نقاش، پیر-آگوست رنوا بود.

او در پاریس متولد شد و مادرش، ورا سرژین، بازیگر بود. او شاگرد بوریس کافمن شد، برادر جیگا ورتوف، که بسیار بعدتر در ایالات متحده در فیلم‌هایی همچون مردی بر لبه آب (۱۹۵۴) کار کرد. رنوا فیلمبردار نورپردازی در آثار متعددی چون آقای وینسنت (۱۹۴۷)، رودخانه (۱۹۵۱) اثر ژان رنوا، کلئوپاترا (۱۹۶۳)، باربارلا (۱۹۶۸) اثر روژه وادیم، و فیلم جیمز باند، جاسوسی که مرا دوست داشت (۱۹۷۷) بود. در زمان مرگ کلود رنوا، تایمز لندن درباره فیلم رودخانه نوشت که «بازآفرینی نفیس صحنه‌های هند در آن، به آغاز دوران جدیدی در سینما کمک کرد؛ دورانی که در آن رنگ سرانجام به عنوان مدیومی مناسب برای فیلمسازان بزرگ پذیرفته شد.»

او همچنین در ساخت معمای پیکاسو (۱۹۵۶)، مستندی درباره نقاش، پابلو پیکاسو به کارگردانی آنری ژرژ کلوزو، مشارکت داشت. او فیلمبردار دیگ آتش (۱۹۵۷) بود و در زمان فیلمبرداری در آلمان شرقی زندگی می‌کرد. دوران کاری رنوا در اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که بینایی خود را به سرعت از دست می‌داد، به پایان رسید. او در سال‌های پایانی عمرش تا حد زیادی نابینا بود.

او دو بار ازدواج کرد و دو فرزند داشت؛ یک پسر و یک دختر به نام سوفی رنوا، بازیگر.

کلود رنوا در ۷۹ سالگی در تروآ، ۵۵ مایلی شرق پاریس، نزدیک روستای اسوآیس که در آنجا خانه داشت، درگذشت.