مایکل ریچی

مایکل برانزویک ریچی (۲۸ نوامبر ۱۹۳۸ - ۱۶ آوریل ۲۰۰۱) کارگردان آمریکایی بود.

ریچی در واکشی، ویسکانسین، فرزند پاتریشیا (نام خانوادگی اصلی گرانی) و بنبو فرگوسون ریچی متولد شد. خانواده او بعدها به برکلی، کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که پدرش استاد روان‌شناسی تجربی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و مادرش کتابدار هنر و موسیقی شهر بود.

او پیش از علاقه‌مند شدن به فیلم، در دبیرستان برکلی تحصیل کرد و پس از دبیرستان در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد.

ریچی در سال آخر تحصیل خود در هارارد در سال ۱۹۶۰، با کارگردانی تولید اصلی نمایشنامه آرتور کوپیت با عنوان «اوه پدر، پدر بیچاره، مامان تو را در کمد آویزان کرده و من خیلی غمگینم» در کمبریج، ماساچوست، توجه‌ها را به خود جلب کرد.

کار او روی نمایشنامه کوپیت منجر به پیشنهاد شغلی از سوی رابرت سودک، تهیه‌کننده سریال تلویزیونی اومنیبوس شد. ریچی پیش از اولین تجربه حضور در فیلم‌های بلند هالیوودی با فیلم مسابقه‌دهنده پایین‌دست در سال ۱۹۶۹، قسمت‌هایی از پروفایل‌ها در شجاعت و سریال‌های تلویزیونی‌ای نظیر مردی از یو.ان.سی.ال.ای، دکتر کیلدر و گروه جنایی را نیز کارگردانی کرد.

خواهر او، السی ریچی، در دو فیلم او (کاندیدا و لبخند) بازی کرد.

در سال ۱۹۹۴، ریچی خانه‌ای به سبک هاسیندا را در خیابان پنجم هلنا، شماره ۱۲۳۰۵، در منطقه برنت‌وود لس‌آنجلس خرید که مریلین مونرو در سال ۱۹۶۲ در آن درگذشت. او این خانه را به قیمت ۹۹۵،۰۰۰ دلار خریداری کرد.

در سال ۱۹۹۴، ریچی به همراه همسرش، جیمی بی. ریچی، و دخترانش، لیلیان (زاده ۱۹۸۶) و میریام (زاده ۱۹۸۸) به منهتن نقل مکان کرد. فرزندان دیگر او شامل یک پسر به نام استیون (زاده ۱۹۷۳)، دختران لورن (زاده ۱۹۶۶) و جسیکا (زاده ۱۹۷۳) و دو فرزند ناتنی به نام‌های نلی بلای و بیلی بلای هستند.

ریچی در ۱۶ آوریل ۲۰۰۱ در نیویورک و در سن ۶۲ سالگی بر اثر عوارض ناشی از سرطان پروستات درگذشت.