بروس برسفورد

بروس برسفورد (زاده ۱۶ اوت ۱۹۴۰) کارگردان فیلم، کارگردان اپرا، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده استرالیایی است. او حرفه خود را در دوران موج نو استرالیا آغاز کرد و در طول یک کارنامه ۵۰ ساله، بیش از ۳۰ فیلم بلند، هم در سطح محلی و هم در سطح بین‌المللی در ایالات متحده ساخته است. او دو بار نامزد جایزه اسکار و چهار بار برنده جوایز AACTA/AFI از مجموع ۱۰ نامزدی شده است.

فیلم‌های برسفورد شامل بریکر مورانت (۱۹۸۰)، شفقت‌ها (۱۹۸۳)، جنایات قلب (۱۹۸۶)، رانندگی برای خانم دیزی (۱۹۸۹) – که چهار اسکار از جمله بهترین فیلم را برنده شد، ردای سیاه (۱۹۹۱)، ریزش خاموش (۱۹۹۴)، مخاطره مضاعف (۱۹۹۹)، آخرین رقص مائو (۲۰۰۹) و بانوان در مشکی (۲۰۱۸) هستند. او برای بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برای بریکر مورانت و بهترین کارگردانی برای شفقت‌ها نامزد اسکار شد. او جوایز AACTA/AFI را در بخش بهترین کارگردانی (۲ بار) برای مهمانی دان (۱۹۷۶) و بریکر مورانت، و بهترین فیلم‌نامه (۲ بار) برای بریکر مورانت و ساکنان حاشیه (۱۹۸۶) کسب کرد.

علاوه بر این، چهار فیلم از آثار برسفورد نامزد دریافت نخل طلایی شده‌اند و چهار فیلم نیز نامزد دریافت خرس طلایی شده‌اند. او همچنین دو بار نامزد جایزه بفتا، یک بار نامزد طلایی گلدن گلوب و یک بار نامزد جایزه صنف کارگردانان آمریکا شده و برنده جایزه جینی شده است.