ویلیام هارتنل

ویلیام هنری هارتنل (۸ ژانویه ۱۹۰۸ – ۲۳ آوریل ۱۹۷۵) که با نام‌های بیلی هارتنل یا بیل هارتنل نیز شناخته می‌شد، بازیگر انگلیسی بود. هارتنل از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ اولین تجسم از شخصیت دکتر را در سریال «دکتر هو» بازی کرد. او همچنین برای نقش‌هایش به‌عنوان گروهبان گریمشاو، شخصیت اصلی اولین فیلم از مجموعه «کِری آن»، یعنی «کِری آن گروهبان» در سال ۱۹۵۸، و نقش گروهبان اصلی شرکت پرسی بولیمور در سریال کمدی «بازی ارتش» از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۸ و دوباره در سال ۱۹۶۰ شناخته شده بود.

هارتنل در سال ۱۹۲۵ با کار به عنوان کارگر فنی صحنه تحت نظر فرانک بنسون، وارد دنیای تئاتر شد. او در نمایشنامه‌های متعدد شکسپیر از جمله «تاجر ونیز» (۱۹۲۶)، «ژولیوس سزار» (۱۹۲۶)، «چنان‌که خویش پسندید» (۱۹۲۶)، «هملت» (۱۹۲۶)، «توفان» (۱۹۲۶) و «مکبث» (۱۹۲۶) ظاهر شد. او همچنین در «او برای پیروزی خم می‌شود» (۱۹۲۶)، «مدرسه رسوایی» (۱۹۲۶) و «صبح بخیر، بیل» (۱۹۲۷) بازی کرد، پیش از آنکه در «زندانیِ دوشیزه الیزابت» (۱۹۲۸) به روی صحنه برود. این نمایشنامه توسط رابرت نیلسون استفنز و ای. لایال سوئت نوشته شده بود. در این نمایش، بازیگر هدِر مک‌اینتایر نیز حضور داشت که هارتنل در سال بعد با او ازدواج کرد. نخستین حضور او از میان بیش از شصت حضور سینمایی‌اش، در فیلم «با موسیقی بگویید» (۱۹۳۲) بود.

هارتنل به بازی در نقش‌های کمدی ادامه داد تا اینکه برای نقش پرقدرت گروهبان ند فلچر در «راه پیش رو» (۱۹۴۴) انتخاب شد. از آن پس، مسیر حرفه‌ای او عمدتاً با بازی در نقش پلیس‌ها، سربازها و اراذل و اوباش تعریف شد.

بازی هارتنل در «این زندگی ورزشی» مورد توجه وریتی لمبرت قرار گرفت، تهیه‌کننده‌ای که در حال راه‌اندازی یک سریال تلویزیونی علمی-تخیلی جدید برای بی‌بی‌سی با عنوان «دکتر هو» بود؛ و لمبرت عمدتاً بر اساس همان بازی او، نقش اصلی را به وی پیشنهاد داد.