بیلی بلنکز

ستاره ورزشی، بازیگر، چهره رسانه‌ای و مخترع سیستم تمرینی بسیار محبوب «تای بو» که از آموزش‌های گسترده هنرهای رزمی او نشأت گرفته، یک ستاره عضلانی آفریقایی-آمریکایی است. بلنکز در سال ۱۹۵۵ در اری، پنسیلوانیا، در خانواده‌ای با سطح اقتصادی پایین متولد شد و به عنوان یکی از ۱۵ فرزند این خانواده بزرگ شد و با خواندن دشوار و مشکلات تاندون دست‌وپنجه نرم کرد. با این حال، این مسائل مانع از آن نشد که او تمرینات هنرهای رزمی خود را از سن ۱۴ سالگی آغاز کند و در نهایت در تکواندو و چندین رشته دیگر درجه مشکی کسب کند و در تورنمنت‌های بی‌شمار هنرهای رزمی ایالات متحده برنده شود.

بلنکز اولین بار در اواسط دهه ۱۹۸۰ با ایفای نقش‌های آدم‌های کله‌خراب و با استفاده از پیشینه ورزشی و چهره جدی‌اش، در پرده سینما ظاهر شد. نقش‌های سینمایی او شامل تانگو و کش (۱۹۸۹)، نیروی راننده (۱۹۸۹) و غیبت بدون اجازه (۱۹۹۰) بود. در سال ۱۹۹۱ اوضاع رو به بهبود رفت، زمانی که بلنکز نقش کوچک یک بازیکن راننده معتاد به مواد مخدر به نام «بیلی کول» را در فیلم پرهیجان آخرین پسر پیشاهنگ (۱۹۹۱) بازی کرد... و پس از آن نیز در کارهای متعددی حضور یافت که اغلب در فیلم‌های اکشنِ کم‌هزینه در نقش اصلی بودند، مانند چنگال‌های عقاب (۱۹۹۲)، تی‌سی ۲۰۰۰ (۱۹۹۳) و منتظر بخشش نباش (۱۹۹۵).

در اواخر دهه ۱۹۹۰، برنامه تمرینی نوآورانه و هیجان‌انگیز «تای بو» اثر بیلی، مانند آتش در پهنه جهان پراکنده شد و او را به جایگاه یکی از شناخته‌شده‌ترین و پرفروش‌ترین مربیان تناسب اندام در جهان رساند. بلنکزِ بی‌نظیر همچنان به اصلاح و تبلیغ سیستم تناسب اندام منحصربه‌فرد «تای بو» ادامه می‌دهد و مرکز تمرین جهانی بیلی بلنکز را در شرمن اوکس، کالیفرنیا، اداره می‌کند.

بیلی بلنکز، صاحب درجه هفتم مشکی، یکی از بزرگترین رکوردهای مبارزه کاراته را در تاریخ طولانی این ورزش دارد. بلنکز ۷ بار قهرمان جهانی کاراته، نخستین قهرمان اتحادیه ورزشکاران آماتور در سال ۱۹۷۵، قهرمان بوکس گلدن گلووز ماساچوست در سال ۱۹۸۴ و قهرمان قهرمانان گلدن گلووز سه ایالت بود. او کاپیتان تیم کاراته ایالات متحده بود و بیش از ۳۰ مدال طلا در مسابقات بین‌المللی کسب کرد. او برای تقریباً هفت سال متوالی، مبارز رتبه یک یا دو کاراته فول کانتکت در ایالات متحده بود. مبارزات حماسی او با «نستی» اندرسون در میان طرفداران هنرهای رزمی افسانه‌ای است. او در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۳۰۰ پیروزی ثبت کرده است. در سال ۱۹۸۲، بیلی بلنکز با ورود به تالار مشاهیر کاراته مورد تجلیل قرار گرفت.