کیت نلیگان

کیت نلیگان (با نام اصلی پاتریشیا کالین نلیگان؛ زاده ۱۶ مارس ۱۹۵۰) بازیگر بازنشسته‌ی کانادایی است که به دلیل بازی‌های مقتدرانه و تطبیق‌پذیری‌اش شهرت یافته است. او پیش از آغاز فعالیت حرفه‌ای خود در سال ۱۹۷۲ با گروه بریستول اولد ویک، در اجراهایی مانند «بره‌پا در پارک» ظاهر شد و در کالج گلندون تورنتو و مدرسه‌ی مرکزی سخنوری و درام لندن آموزش دید. نلیگان با ایفای نقش‌های تلویزیونی اولیه در «خط اونِدین» و اولین حضور سینمایی‌اش در «زن انگلیسی رمانتیک» (۱۹۷۵)، با اجرای نمایش‌هایی همچون «ناکِل» (۱۹۷۴) اثر دیوید هیر و «داستان‌هایی از جنگل‌های وین» (۱۹۷۷) در تئاتر ملی بریتانیا به شهرت رسید.

او در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰ به نیویورک نقل‌مکان کرد و در برادوی مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و برای نمایش‌های «فراوانی» (۱۹۸۳)، «ماهی برای بدبختان» (۱۹۸۴)، «پول جدی» (۱۹۸۸) و «غنایم جنگ» (۱۹۸۹) چهار بار نامزد جایزه تونی شد. دوران سینمایی او با نقش‌های برجسته‌ای در «چشم سوزن» (۱۹۸۱) در مقابل دونالد ساترلند، «بدون ردپا» (۱۹۸۳) و بعدها «فرانکی و جانی» (۱۹۹۱) که برای آن برنده‌ی جایزه بفتا در نقش بهترین بازیگر نقش مکمل شد، شکوفا گشت؛ او همچنین برای «شاهزاده جزر و مد» (۱۹۹۱) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. از دیگر فیلم‌های قابل توجه او می‌توان به «گرگ» (۱۹۹۴)، «مارشال‌های آمریکایی» (۱۹۹۸) و «قوانین خانه سایدر» (۱۹۹۹) اشاره کرد.