کلودت کولبرت

کلودت کولبرت (۱۳ سپتامبر ۱۹۰۳ — ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۶) بازیگر آمریکایی بود. او که با نام اصلی امیل کلودت شوشوان در سنت-مانده، وال-دو-مارن، فرانسه متولد شد، سه سال بعد در کودکی به ایالات متحده آورد و دوران دبیرستان را در نیویورک گذراند. او هنگام تحصیل در لیگ دانشجویان هنر، در سال ۱۹۲۳ برای اولین نقش خود در برادوی در نمایش «وایلد وستکاتس»، نام کلودت کولبرت را برگزید. مشهورترین نمایش صحنه‌ای او «باکر» در سال ۱۹۲۷ بود. اولین فیلم او فیلم صامت «به خاطر عشق مایک» (۱۹۲۷) به کارگردانی فرانک کاپرا بود. این فیلم که با بودجه‌ای بسیار اندک ساخته شده بود، شکست خورد و او عهد کرد که این آخرین نقش سینمایی‌اش باشد: «من فقط زمانی برادوی را ترک کردم که بازار فرو ریخت. دوران رکود تئاتر را کشت و فیلم‌ها مانند منّ آسمانی بودند». با این حال، او سال بعد با فیلم «بانو دروغ می‌گوید» (۱۹۲۹) به اولین موفقیت سینمایی خود دست یافت.

فیلم‌های برجسته نخستین او همگی پرفروش بودند که از جمله آن‌ها می‌توان به «کلئوپاترا» (۱۹۳۴) اشاره کرد که در آن نقش اصلی را با جذابیتی تمام ایفا کرد. بزرگ‌ترین پیروزی او ایفا کردن نقش وارثه‌ای فراری با جذابیتی بی‌نظیر در مقابل کلارک گیبل در کمدی «در یک شب اتفاق افتاد» (۱۹۳۴) ساخته کاپرا بود که برای آن برنده‌ی جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد. تا سال ۱۹۳۸، توانایی بالای او در امور تجاری، او را به پردرآمدترین ستاره هالیوود تبدیل کرد. اما تا سال ۱۹۵۰، ستاره‌ی او شروع به کم‌فروغ شدن کرد. او در سال ۱۹۵۶ با جایگزینی مارگارت سالوان در طول بهار و تابستان در کمدی «یانوس» به صحنه تئاتر بازگشت. پس از آن، حضور در سایر تولیدات برادوی از جمله «چرخ ازدواج» دنبال شد. او علاوه بر تئاتر، در برنامه‌های ویژه‌ی تلویزیونی شرکت کرد و نقش مکمل در یک فیلم تلویزیونی برجسته به نام «دو خانم گرنویل» (۱۹۸۷) را ایفا کرد که برای آن برنده‌ی گلدن گلوب شد. در سال ۱۹۸۹، جایزه‌ی دستاوردهای دوران زندگی را از مرکز هنرهای نمایشی کندی دریافت کرد.

او در سال ۱۹۲۸ با نورمن فاسترِ بازیگر ازدواج کرد، اگرچه آن‌ها هرگز با هم زندگی نکردند و پس از هفت سال از هم جدا شدند. او اندکی بعد با دکتر جوئل پرسمنِ جراح ازدواج کرد و تا زمان مرگ همسرش در سال ۱۹۶۸ با او زندگی کرد. در سال‌های پایانی، او زمان خود را بین آپارتمانی در نیویورک و یک خانه‌ی مزارع ۲۰۰ ساله در اسپیت‌تاون، باربادوس تقسیم می‌کرد که در آن مهمانانی چون فرانک سیناترا و رونالد ریگان را می‌پذیرفت. او پس از سکته مغزی در جزیره باربادوس ماند. در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۶، کلودت در اسپیت‌تاون، باربادوس در سن ۹۲ سالگی درگذشت.