والتر کانلی

والتر کانلی (۸ آوریل ۱۸۸۷ – ۲۸ مه ۱۹۴۰) بازیگر آمریکایی بود. اگرچه برخی از تاریخ‌نگاران سینما گلایه دارند که تعدادی از اجراهای او آزاردهنده یا اغراق‌آمیز بود، اما او در بیشتر موارد به‌خاطر نقش‌های پرشور خود در تعدادی از کمدی‌های کلاسیک مورد تحسین قرار می‌گرفت. فیلم‌های بانوی یک روز (۱۹۳۳) ساخته فرانک کاپرا، بیل برادوی (۱۹۳۴) و در یک شب اتفاق افتاد (۱۹۳۴)، و همچنین کمدی اسکروبالِ هیچ‌چیز مقدسی (۱۹۳۷) با بازی کارول لومبارد و فردریک مارچ، که در آن کانلی در نقش رئیس سردبیر تندخویِ مارچِ خبرنگار ظاهر شد، نمونه‌های قطعی این دست آثار هستند.

او که فرزند رئیس دفتر رابط وسترن یونیون بود، پیش از اولین حضور خود در نیویورک در سال ۱۹۱۰ در اجرای فضای باز نمایشنامه «همان‌گونه که دوست دارید»، در کالج سنت خاویر و دانشگاه دوبلین در ایرلند تحصیل کرد. او برای حدود یک سال بعد، عضو گروه تئاتر تورِ ای. اچ. ساترن بود و نقش‌های مکمل را در تعدادی از نمایش‌های شکسپیری در تورهای نمایشی ایفا کرد. پس از آنکه چند فیلم صامت نتوانست او را برای فیلم‌سازی مجذوب کند، در دهه ۱۹۲۰ به صحنه برادوی روی آورد و موفقیت بسیار خوبی کسب کرد. برای این بازیگر با لپ‌های پُر و سبیل، که قد کوتاهی داشت و اندامی چاق، جلب خنده مخاطبان دشوار نبود و او در آثاری چون طوطی سخنگو (۱۹۲۳)، اپلسورس (۱۹۲۵)، سکوی پرش (۱۹۲۷)، شوهر خوشبخت (۱۹۲۸)، بیرون رفتن (۱۹۲۹)، عموی شما ددلی (۱۹۳۰)، آناتول (۱۹۳۱)، شش شخصیت در جستجوی نویسنده (۱۹۳۱)، پری نیکو (۱۹۳۲) و کریستوفر بین فقید (۱۹۳۲) سهم خود را از موفقیت داشت.

با تثبیت استعدادهای او در اجرای کمدی‌های فرس، زمان آن فرا رسید که تلاش دوم خود را برای فعالیت سینمایی آغاز کند و هالیوود (به‌ویژه استودیو کلمبیا) هوشمندانه درهای خود را به روی او گشود. جالب اینجاست که اولین حضور او در یک فیلم بلند با صدای دوبله، در سن ۴۵ سالگی و در قالب درام واشینگتن گردونه‌گردان (۱۹۳۲) بود که در آن با عنوان سوم در فهرست بازیگران، نقش یک سناتور نسبتاً مهربان را ایفا کرد. در هفت سال بعد، کانلی که اغلب نقش‌های بزرگ‌تر از سن واقعی خود را بازی می‌کرد، در همه جا دیده می‌شد و با بازی‌های پرالتهاب خود مکملِ بسیاری از ستاره‌های بزرگ و درخشان، از جمله جنت گی‌نور، کارول لومبارد، کلارک گیبل، جین هارلو، میرنا لوی، پل مونی، اسپنسر تریسی، جینجر راجرز و انبوهی دیگر بود.

سرگرمی‌های او جمع‌آوری کتاب‌های قدیمی و برنامه‌های تئاتر بود. کانلی از سال ۱۹۲۳ تا زمان مرگش با بازیگر، ندا هریگان، ازدواج کرده بود. آن‌ها یک دختر به نام آن (۱۹۲۴–۲۰۰۶) داشتند. کانلی در ۲۸ مه ۱۹۴۰ بر اثر سکته‌ای مرگبار درگذشت و در قبرستان سنت جوزف جدید در سینسیناتی به خاک سپرده شد.