جون بنت

جون جرالدین بنت (۲۷ فوریه ۱۹۱۰ – ۷ دسامبر ۱۹۹۰) بازیگر آمریکایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود. بنت علاوه بر بازی در تئاتر، در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی از دوران فیلم‌های صامت تا دوران صدا حضور داشت. او احتمالاً بیشتر برای نقش‌های زن اغواگر در فیلم‌های نوآر کارگردان فریتز لنگ، مانند زن در پنجره (۱۹۴۴) و خیابان اسکارلت (۱۹۴۵) شناخته می‌شود.

دوران حرفه‌ای طولانی و موفقیت‌آمیز بنت سه مرحله متمایز داشت: ابتدا به عنوان یک دختر جوان مو بور و دلربا، سپس به عنوان یک زن اغواگر مو مشکی و پرجذبه (با ظاهری که مجلات سینمایی اغلب او را با هدی لامار مقایسه می‌کردند) و در نهایت به عنوان یک شخصیت زن مهربان در نقش همسر یا مادر. در سال ۱۹۵۱، دوران بازیگری سینمایی بنت با رسوایی‌ای روبرو شد که پس از آن سومین همسرش، والتر وانگر تهیه‌کننده فیلم، به جنینگز لنگ مدیر برنامه‌های او شلیک کرد و او را مجروح ساخت. وانگر گمان می‌کرد که لنگ و بنت با هم رابطه دارند، اتهامی که بنت با قاطعیت آن را رد کرد. در دهه ۱۹۶۰، او برای ایفای نقش الیزابت کالینز استودارد در سریال تلویزیونی سایه‌های تاریک که برای آن نامزد جایزه امی شد، به موفقیت رسید. او برای آخرین نقش سینمایی خود، یعنی نقش مادام بلانک در سوسپیریا (۱۹۷۷)، نامزد دریافت جایزه ساتورن شد.