استفانیا کاسینی

استفانیا کاسینی پس از فارغ‌التحصیلی در رشته معماری، فعالیت خود را در بازیگری آغاز کرد و با پیترو جرمی، برناردو برتولوتچی، پیتر گریناوی و داریو آرجنتو همکاری کرد. او در اواخر دهه ۱۹۷۰ به نیویورک رفت و در فیلم «بد» اثر اندی وارهول بازی کرد. او در زمان حضور در نیویورک تصمیم گرفت پشت دوربین برود و کارگردان شد.

او به همراه فرانچسکا مارچانو، فیلم «دور از خانه» را نویسندگی و کارگردانی کرد که در جشنواره فیلم ونیز (۱۹۸۳) ارائه شد. در سال ۱۹۹۷، او فیلم بلند دیگری به نام «پاردیسوی دی بوگی» را نویسندگی و کارگردانی کرد. فعالیت او به عنوان کارگردان شامل ساخت شش فیلم بلند برای شبکه تلویزیونی ایتالیایی مدیاست نیز می‌شود.

استفانیا که مسافری پرشور است، مستندها و گزارش‌های بسیاری برای رای (RAI) و مدیاست تهیه کرده است. او تمرکز خود را بر موضوعات معاصر مربوط به زنان و جوانان معطوف می‌کند. او سریال‌های پرطرفدار بسیاری ساخته است، از جمله: «اسلام: داستان‌های زنان»؛ «آمریکای لاتین: داستان‌های زنان»؛ «۲۰ ساله بودن در...» (که در سال‌های ۲۰۰۴-۲۰۰۵ در ده کشور اروپایی پخش شد)؛ و «خیلی نزدیک، خیلی دور: چهره‌هایی در حومه شهر». همچنین فیلم «سیلی به مافیا» را ساخته است.

بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، استفانیا مدیر هنری جشنواره فیلم سیه‌نا «ترا دی سینا» بود. در سال ۲۰۱۰، او مدیر اجرایی DGTV IESTV بود.

در حال حاضر، استفانیا برای شبکه رای (RAI) و کانال‌های ماهواره‌ای شامل رای ست سینما وورلد، کانال گامبرو روسو و اسکای، برنامه‌نویسی، گزارش‌نویسی و مستندسازی می‌کند. او همچنین به عنوان روزنامه‌نگار در چندین مجله محبوب زنان فعالیت دارد.