جان کنی

جاناتان کنی (۲۸ سپتامبر ۱۹۵۷ – ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴) کمدین و بازیگر ایرلندی بود که در لاگ گور زندگی می‌کرد و یکی از دو نفرِ گروه کمدی مشهور ایرلندی «دی‌آن‌بلی‌ولیبلز» به همراه پت شورت بود. آن‌ها تا سال ۲۰۰۰ گروه بسیار موفقی بودند و آلبوم‌های ویدیویی وان هل آو ا ویدیو، دی‌آن‌بلی‌ولیبلز، دی‌ویدیو، دی‌تلی، دی‌مادر و دی‌کالکشن را منتشر کردند، اما پس از تشخیص سرطان لنفوم هاجکین برای کنی، فعالیت‌های گروهی آن‌ها متوقف شد.

کنی خواننده چیره‌دست و از طرفداران تیم راگبی مانستر بود. کنی فیلم‌برداری نقش اصلی یک فیلم سینمایی مستقل اروپایی به نام اشتهای سیری‌ناپذیر به کارگردانی جسی کربی را به پایان رساند. جان در دی‌وی‌دی جدیدش با عنوان بازگشت به عقب می‌گوید که در این فیلم، که اولین نقش جدی اوست، نقش بدترین مرد ایرلند را بازی می‌کند. جان کنی خویشاوندان بسیاری در میان‌بخش‌های ایرلند و غرب ایرلند دارد. نام خانوادگی مادر او دیرین است و پدربزرگ و مادربزرگ او اهل اینیس مور در جزایر آرن بودند.

کنی به کمدی تک‌نفره بازگشت و با نمایش تک‌نفره خود در سراسر ایرلند اجرا کرد. در بهار ۲۰۰۷، کنی اولین دی‌وی‌دی استندآپ تک‌نفره خود را با نام بازگشت به عقب منتشر کرد.

کنی در سال‌های ۲۰۱۲-۱۳ نمایش تئاتر کاملاً جدیدی به نام مگ مل را با همکاری دس دیلون، هنرمند تجسمی، و بنی مک‌کارتی و کُنال اوگرادا، نوازنده/آهنگساز، خلق کرد.