ریتا بلانکو

او اولین بار در سال ۱۹۸۳ با بازی در نمایش ماریانا منتظر ازدواج اثر ژان‌پاول ونزل تحت کارگردانی لوئیس میگل سینترا، بازیگری خود را آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۵ دوره آموزش بازیگری کنسرواتوار ملی را به پایان رساند. او در تئاتر کورنوکوپیا آثاری چون انحرافات اثر دیوید ممت به کارگردانی میگل گیلمه و ژوزه پدرو گومس، پیش از آنکه شب فرا رسد اثر ادواردا دونیزیو با بازی آدرینو لوژ، و خون در گردن گربه اثر فاسبیندر با بازی لوئیس میگل سینترا را اجرا کرد. در سال ۱۹۸۹ او در فیلم عشق در پرتغال چقدر متفاوت است، اقتباسی از اثر جولیو دانتاس به کارگردانی فرناندو گومس، حضور داشت. اجرای او در نمایش هیچ‌کس و هیچ‌چیز برای هیچ‌کس اثر لویزا کوستا گومس به کارگردانی آنا تامن، نامزدی او برای جایزه گریت برای بهترین بازیگری زن (۱۹۹۱) را به همراه داشت. در سال ۱۹۹۷ او در نمایش پیتر پن اثر جیمز باری، به کارگردانی آنتونیو پیرس در تئاتر سائو لوئیز ایفای نقش کرد.

در سینما، او توسط کارگردانانی چون ژائو بوتلو (۱۹۹۴ - سه نخل؛ ۱۹۹۹ - ترافیک؛ ۲۰۰۳ - زنی که فکر می‌کرد رئیس‌جمهور ایالات متحده است؛ ۲۰۰۵ - تقدیرگرا)، ژائو ماریو گریلو (۱۹۹۸ - دور از دید؛ ۲۰۰۲ - نقص؛ ۲۰۰۰ - ۴۵۱ استوار)، ژوزه ناسیمنتو (۲۰۰۰ - خیلی دیر)، ترزا ویلاورده (۱۹۹۸ - جهش‌یافته‌ها)، مانوئل د اولیویرا (۱۹۹۸ - بی‌قراری)، ژائو سزار مونتیرو (۱۹۹۲ - آخرین شیرجه) یا ژورژ سیلوا ملو (۱۹۸۷ - اوگوست؛ ۱۹۸۵ - هیچ‌کس دو بار) کارگردانی شده است.

در تلویزیون، او در سریال کیف مقوا (۱۹۸۸) که با حضور ایرنه پاپاس بود، ظاهر شد. او با کمدین هرمن ژوزه در کازینو رویال (۱۹۸۹)، جنایت در مسافرخانه استرلینا (۱۹۹۰) و سرافیم ساوداده - بازگشت قهرمان (۲۰۰۱) همکاری کرد. او همچنین در نمایش از زندگی من دست بکش (۱۹۹۶)، پزشک خانواده (۱۹۹۸/۲۰۰۰)، مادرشوهر من یک جادوگر است (۲۰۰۳) و تله‌نوولای زمان زندگی (۲۰۰۶) اثر روی ویلینا (اولین تجربه او در TVI و در تله‌نوولاها) و داستان مرا تعریف کن (۲۰۰۷-۲۰۰۹) حضور داشت. او همراه با هنریک مندس، مسابقه شکار گنج (۱۹۹۴) را اجرا کرد. در سال ۲۰۱۱ پس از دو سال غیبت، با حضور پررنگ به تلویزیون بازگشت و در سه شبکه عمومی پرتغال کار کرد: ابتدا در کمدی موقعیت تلویزیونی SIC با نام خانواده می‌کشد، سپس در فیلم تلویزیونی TVI با نام پیامبر و در نهایت در فصل دوم سریال RTP با نام مادران. همکاری او با کارگردان و فیلمساز ژائو کانیجو قابل توجه است. او با او در تئاتر (۱۹۸۸ - جنایات قلب بث هنلی؛ ۱۹۸۷ - بازی‌های ساحلی اثر وایت‌هد؛ ۱۹۹۴ - اعترافات زیر نور ماه اثر اوژن اونیل؛ ۲۰۰۲ - هفت زندگی روزا لوباتو د فاریا)، در سینما (۱۹۸۸ - سه نفر کمتر از من (جشنواره ستاره‌های فردا)؛ ۱۹۹۰ - دختر مادر؛ ۲۰۰۱ - امرار به زندگی؛ ۲۰۰۴ - شب تاریک) و در تلویزیون (۱۹۹۰ - آلنتجو بدون قانون؛ ۱۹۹۶ - از زندگی من دست بکش) همکاری داشته است.

او در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۱۲ با بازی در فیلم‌های امرار به زندگی و خونِ خونِ من ساخته ژائو کانیجو، برنده جایزه گلوبو د اورو در بخش بهترین بازیگر فیلم سینمایی شد. او در سال ۲۰۰۴ در جشنواره سانتا ماریا دا فِیرا مورد تجلیل قرار گرفت. در سال ۲۰۱۲، او به دلیل بازی در فیلم خونِ خونِ من، در مراسم گالا SPAUTORES به عنوان بهترین بازیگر سینما شناخته شد.