الکساندر تارا

الکساندر تاراود (زاده ۹ دسامبر ۱۹۶۸) پیانیست فرانسوی است. او در صحنه کنسرت‌ها فعال است و دیسکوگرافی گسترده و متنوعی دارد.

تاراود که در پاریس متولد شده است، دنیای موسیقی را از طریق مادرش که معلم رقص در اپرا دو پاریس بود و پدرش، که کارگردان و خواننده آماتور اپرت‌ها بود، کشف کرد. به همین دلیل، تاراود در کودکی در تئاترهایی در سراسر شمال فرانسه که خانواده در بسیاری از تعطیلات آخر هفته خود در آنجا می‌گذراندند، ظاهر شد. پدربزرگ او در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ نوازنده ویولن در پاریس بود. به ابتکار والدینش، الکساندر در سن پنج سالگی تحصیل در پیانو را آغاز کرد و وارد کنسرواتوار منطقه چهاردهم شد، جایی که معلم او کارمن تاکون-دوانات، شاگرد مارگریت لانگ، بود.

او در ۱۴ سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد و در ۱۷ سالگی، جایزه اول پیانو را در کلاس ژرمن مونیر کسب کرد. او تحت آموزش تئودور پاراسکیوسکو به تسلط بر پیانو رسید و از کلود هلفر، لئون فلایشر و نیکیتای ماگالوف مشاوره گرفت و دریافت. در سال ۱۹۸۷، او جایزه سوم مسابقه بین‌المللی ماریا کانالس در بارسلونا و یک سال بعد، مسابقه سنیکالیا در ایتالیا را از آن خود کرد. در سال ۱۹۸۹، او جایزه دوم مسابقه بین‌المللی موسیقی ARD در مونیخ را دریافت کرد. فعالیت حرفه‌ای او هم در اروپا و هم در آمریکای شمالی و ژاپن به سرعت گسترش یافت.

در سال ۲۰۰۹، او در برنامه‌ای با موضوع اریک ساتیه با حضور فرانسوا مورل بازیگر، شرکت کرد. او در کنار جولیئت خواننده، یک «روز ساتیه» را در سیته دو لا موزیک سازماندهی کرد که برای فرانس تلویزیون ضبط شد. او همچنین با تیری پکو آهنگساز فرانسوی همکاری داشته و اجرای نخست اولین کنسرتو پیانوی او را در اکتبر ۲۰۰۶ در تئاتر دشان‌لیزه انجام داده و بعدها آن را ضبط کرده است.

در سال ۲۰۱۲، تاراود در فیلم فرانسوی عشق ساخته مایکل هانکه شرکت کرد که در آن نقش خودش را در کنار ژان لوئی ترینتیگنان، امانوئل ریوا و ایزابل هوپر بازی کرد، اگرچه او گفت که این شروع دوران حرفه‌ای او در سینما نخواهد بود.

نیویورک تایمز نوازندگی او در آثار باخ را در یک کنسرت در سال ۲۰۰۵، با عنوان «با تفکیک دقیق و ترسیمی زنده» توصیف کرد.

در سال ۲۰۱۵، تاراود به عنوان نوازنده اصلی در کنسرت پرینسن‌گراخت در آمستردام ایفای نقش کرد.

پس از کتاب پیانو اینتیم: گفتگو با نیکلاس ساوتون (فیلیپ ری، ۲۰۱۳)، تاراود در سال ۲۰۱۷ کتاب دوم خود را با عنوان مونتره-موا وا مَن (دست‌هایتان را به من نشان دهید) (گراسه، ۲۰۱۷) منتشر کرد که در آن به شرح دوران حرفه‌ای، روش‌های کاری، روابط با همکاران، تفاوت مخاطبان در سراسر جهان و احساسات شخصی خود درباره زندگی یک موسیقی‌دان می‌پردازد. ...