جان اروینگ

جان وینسلو اروینگ (با نام اصلی جان والاس بلانت جونیور؛ زاده ۲ مارس ۱۹۴۲) رمان‌نویس، داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی-کانادایی است.

اروینگ پس از موفقیت بین‌المللی «جهان به روایت گارپ» در سال ۱۹۷۸، مورد تحسین منتقدان و مردم قرار گرفت. بسیاری از رمان‌های اروینگ، از جمله «هتل نیو همپشر» (۱۹۸۱)، «قوانین خانه سایدر» (۱۹۸۵)، «دعایی برای اوون مینی» (۱۹۸۹) و «بیوه‌ای برای یک سال» (۱۹۹۸)، پرفروش بوده‌اند. او برای فیلم‌نامه‌ی «قوانین خانه سایدر»، جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه‌ی اقتباسی را در هفتاد و دومین مراسم جوایز اسکار (۱۹۹۹) از آن خود کرد.

پنج مورد از رمان‌های او به فیلم تبدیل شده‌اند (گارپ، هتل، مینی، سایدر، بیوه). چندین کتاب (گارپ، مینی، بیوه) و داستان کوتاه از اروینگ، در آکادمی فیلیپس اکستر در شهر اکستر در نیوهمپشایر و مناطق اطراف آن روایت شده‌اند.

اروینگ با نام اصلی جان والاس بلانت جونیور در اکسترِ نیوهمپشایر، پسر هلن فرانسیس (زاده وینسلو) و جان والاس بلانت سنی، نویسنده و کارگزار اجرایی، متولد شد؛ اما این زوج در دوران بارداری از هم جدا شدند. اروینگ در اکستر با ناپدری خود، کالین فرانکلین نیول اروینگ، که از اعضای هیئت علمی آکادمی فیلیپس اکستر بود، بزرگ شد. عموی او، همی بیسل نیز بخشی از هیئت علمی بود. جان اروینگ در دوران دانشجویی، هم به عنوان ورزشکار و هم به عنوان مربی دستی در برنامه کشتی آکادمی فیلیپس اکستر حضور داشت و کشتی در کتاب‌ها، داستان‌ها و زندگی او نقش برجسته‌ای دارد. در دوران تحصیل در اکستر، اروینگ نزد نویسنده و الهیات‌دان مسیحی، فردریک بوکنر، آموزش دید که نقل‌قولی از او را در پیش‌گفتار کتاب «دعایی برای اوون مینی» آورده است. اروینگ مبتلا به دیسلکسیا (خوانش‌پریشی) است.

پدر بیولوژیکی اروینگ که او هرگز وی را ندید، خلبان نیروی هوایی ارتش بود و در طول جنگ جهانی دوم، در ژوئیه ۱۹۴۳ بر فراز برمه مورد اصابت گلوله قرار گرفت اما زنده ماند. (این حادثه در رمان او، «قوانین خانه سایدر» گنجانده شده است.) اروینگ تا سال ۱۹۸۱، یعنی زمانی که تقریباً ۴۰ ساله بود، از قهرمانی پدرش مطلع نشده بود.

دوران حرفه‌ای اروینگ در سن ۲۶ سالگی با انتشار اولین رمانش، «آزاد کردن خرس‌ها» (۱۹۶۸) آغاز شد. این رمان نقد منتقدان نسبتاً خوبی دریافت کرد اما نتوانست خوانندگان زیادی جذب کند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، او در ورکشاپ نویسندگان دانشگاه آیوا نزد کورت وونگات تحصیل کرد. دومین و سومین رمان او، «مرد روش آب» (۱۹۷۲) و «ازدواج ۱۵۸ پوندی» (۱۹۷۴)، با استقبال مشابهی روبرو شدند. در سال ۱۹۷۵، اروینگ موقعیت استادیار زبان انگلیسی در کالج مانت هولیاک را پذیرفت.

اروینگ که از عدم تبلیغات رمان‌هایش توسط اولین ناشرش، رندوم هاوس، ناامید شده بود، چهارمین رمان خود، «جهان به روایت گارپ» (۱۹۷۸) را به داتون پیشنهاد داد که وعده بازاریابی قوی‌تری به او داده بود. این رمان به یک اثر پرفروش بین‌المللی و یک پدیده فرهنگی تبدیل شد. این کتاب نامزد جایزه ملی کتاب در بخش داستانی در سال ۱۹۷۹ شد (که در نهایت به تیم اوبراین برای «تعقیب کچیاتو» رسید) و اولین نسخه جیبی آن در سال بعد برنده این جایزه شد. «گارپ» بعدها توسط جرج روی هیل کارگردانی شد و رابین ویلیامز نقش اصلی را و گلن کلوز نقش مادر او را ایفا کردند؛ این فیلم چندین نامزد اسکار، از جمله نامزدی برای کلوز و جان لیتگو، دریافت کرد. اروینگ در این فیلم حضور کوتاهی به عنوان داور در یکی از مسابقات کشتی دبیرستانِ گارپ دارد.