ترنس مالیک

ترنس مالیک (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۴۳) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. مالیک در دوران حرفه‌ای خود که بیش از پنج دهه به طول انجامیده، نه فیلم بلند کارگردانی کرده است. او به سبک منحصربه‌فردش که ساختار روایی و تدوین آزاد را با مضامین معنوی ترکیب می‌کند، شناخته می‌شود.

مالیک نخستین تجربه کارگردانی خود در فیلم بلند را با «سرزمین‌های بایر» (۱۹۷۳) رقم زد؛ یک درام جنایی که با الهام از قتل‌های استارک‌ودر-فوگیت ساخته شده است. او پس از آن فیلم، «روزهای بهشت» (۱۹۷۸) را ساخت، یک درام تاریخی غنایی درباره کارگران مهاجر در منطقه پان‌هندل تگزاس که به دلیل فیلم‌برداری‌اش مورد تحسین گسترده قرار گرفت. پس از این موفقیت، مالیک دو دهه از فیلم‌سازی فاصله گرفت تا اینکه با «خط باریک سرخ» (۱۹۹۸) بازگشت؛ یک حماسه جنگی گروهی که در جریان نبرد گوادالکانال و بر اساس رمان هم‌نام نوشته جیمز جونز روایت می‌شود. این فیلم نامزد هفت جایزه اسکار، از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه اقتباسی، بهترین فیلم‌برداری، بهترین تدوین، بهترین موسیقی متن و بهترین صدا شد.

او با «دنیای جدید» (۲۰۰۵) ادامه داد، یک درام تاریخی متفکرانه که داستان پوکاهانتس و تأسیس جیمزتاون را به تصویر می‌کشد. مالیک با «درخت زندگی» (۲۰۱۱)، یک درام خانوادگی بلندپروازانه که برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن شد و اغلب به عنوان یکی از بزرگترین فیلم‌های قرن بیست و یکم یاد می‌شود، به برجستگی و اعتبار انتقادی دست یافت. پس از آن، مجموعه‌ای از آثار تجربی‌تر و امپرسیونیستی از جمله «به سوی شگفتی» (۲۰۱۲)، «شوالیه جام‌ها» (۲۰۱۵) و «آوازی برای آهنگ» (۲۰۱۷) ساخته شد که مضامین عشق، ایمان و بیگانگی مدرن را از طریق روایت تکه‌تکه و روایت بصری کاوش می‌کردند. مالیک همچنین مستند پرهزینه «سفر زمان» (۲۰۱۶) را کارگردانی کرد، یک تاریخ کیهانی از جهان که در هر دو نسخه آی‌مکس و بلند اکران شد. او بعداً با «یک زندگی پنهان» (۲۰۱۹)، درباره فرانتس یاگرشتتر، مخالف وظیفه نظامی اتریشی در طول جنگ جهانی دوم، به درام تاریخی بازگشت.

مالیک علاوه بر فیلم‌های بلند خود، چندین آگهی بازرگانی سطح بالا را نیز کارگردانی کرده است، از جمله «مون گرلنه - نت‌های یک زن» (۲۰۱۷)، یک آگهی کوتاهی به سبک فیلم برای گوگل پیکسل ۳ (۲۰۱۸)، یک آگهی مربوط به طبیعت برای فورد (۲۰۲۱) و یک فیلم برند برای کمپین ایالات متحده لویی ویتون (۲۰۲۲).