ای. آر. رحمان

الله‌رخشا رحمان (متولد ای. اس. دیلیپ کومار)، آهنگساز، خواننده-ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی، نوازنده و نیکوکار هندی است. آثار او به دلیل تلفیق موسیقی کلاسیک شرقی با موسیقی الکترونیک، موسیقی جهان و تنظیمات ارکسترال سنتی مشهور هستند. از جمله جوایز او می‌توان به دو جایزه آکادمی، دو جایزه گرمی، یک جایزه بفتا، یک گلدن گلوب، چهار جایزه ملی فیلم، پانزده جایزه فیلم‌فیر و سیزده جایزه فیلم‌فیر جنوب اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۰ نشان پادما بوشان، سومین جایزه مدنی عالی، را از سوی دولت هند دریافت کرده است. مجموعه‌ی آثار رحمان برای فیلم و صحنه، لقب «موتزارت مادراس» را برای او به ارمغان آورده است و مفسران و طرفداران تاملی او را ای‌سای پویال (به انگلیسی: طوفان موسیقی) می‌نامند.

در سال ۲۰۰۹، مجله تایم او را در فهرست تاثیرگذارترین افراد جهان قرار داد. مجله موسیقی جهانِ مستقر در بریتانیا، سونگ‌لاینز، در اوت ۲۰۱۱ او را به‌عنوان یکی از «نمادهای موسیقی جهان در فردا» معرفی کرد.

حرفه موسیقی متن او با داشتن یک استودیوی اختصاصی (پنچاتان رکورد این در چنای)، در اوایل دهه ۱۹۹۰ با فیلم تاملی روچا آغاز شد. او که در صنایع فیلم هند، سینمای بین‌المللی و تئاتر فعالیت می‌کند، یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان ضبط موسیقی در تمام دوران‌ها در جهان است. او در طول دوران حرفه‌ای برجسته‌ی دو دهه‌ی خود، به‌دلیل بازتعریف موسیقی فیلم معاصر هند و مشارکت در موفقیت چندین فیلم مورد تحسین قرار گرفته است. رحمان به یک انسان‌دوست و نیکوکار برجسته تبدیل شده است که برای چندین هدف و خیریه، کمک‌های مالی کرده و پول جمع‌آوری می‌کند.