ولادیسلاو دوورژتسکی

ولادیسلاو دوورژتسکی (۲۶ آوریل ۱۹۳۹ – ۲۸ مه ۱۹۷۸) بازیگر فیلم شوروی بود. او بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۸ در هجده فیلم بازی کرد.

دوورژتسکی در اومسک متولد شد. او در سال ۱۹۵۵ وارد مدرسه پزشکی نظامی اومسک شد. در سال ۱۹۵۹، خدمت فعال خود را در ارتش شوروی در جزیره ساخالین به عنوان سرپرست درمانگاه هنگ آغاز کرد. در این دوران، او برای اولین بار ازدواج کرد.

در سال ۱۹۶۴ او به اومسک بازگشت و وارد مدرسه بازیگری اومسک شد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۶۷، ولادیسلاو در گروه تئاتر درام استانی اومسک پذیرفته شد. او در اینجا برای دومین بار ازدواج کرد. در سال ۱۹۶۸، دستیار کارگردان استودیو فیلم‌سازی موسفیلم از اومسک بازدید کرد و دوورژتسکی اولین نقش سینمایی خود را به عنوان ژنرال خلودوف در فیلم پرواز (۱۹۷۰) دریافت کرد.

او در فیلم بعدی خود، نقش برتون، خلبان آزمایشی را در فیلم سولاریس (۱۹۷۲) بازی کرد. در دوران حضور در مسکو، او همسر دوم خود را طلاق داد و تصمیم گرفت تمام زندگی خود را وقف حرفه فیلم‌سازی‌اش کند. در بهار ۱۹۷۲ او نقش الکساندر ایلیین را در فیلم سرزمین سانیکوف بازی کرد. در سال ۱۹۷۴ او نقش یاسلاو کمونیست را در فیلم تا آخرین دقیقه بازی کرد و جایزه دولتی جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین را دریافت نمود.

در سال ۱۹۷۵ او نقش اصلی را در فیلم ماجراجویانه کاپیتان نیمو بر اساس رمان ژول ورن بازی کرد.

اوج توجه مردم مسکو، اجرای نقش آنتونیوس مقدس بود که در سال ۱۹۷۶ ارائه شد. تا ۲۹ دسامبر ۱۹۷۶، به دلیل دو سکته قلبی حاد که در عرض دو هفته بر اثر فشار بیش از حد و ریتمی که او در آن زندگی و کار می‌کرد، به بیمارستان منتقل شد. دوورژتسکی در سال ۱۹۷۸ در گومل بر اثر نارسایی حاد قلبی درگذشت.