هربرت راس

هربرت دیوید راس (۱۳ مه ۱۹۲۷ - ۹ اکتبر ۲۰۰۱) بازیگر، طراحی رقص، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی بود که عمدتاً در تئاتر و سینما فعالیت می‌کرد.

راس در بروکلین، نیویورک، فرزند مارتا گراندفاست و لوئیس چستر راس، یک کارمند پست، متولد شد. در سن ۹ سالگی، مادرش درگذشت و پدرش خانواده را به میامی منتقل کرد و یک ناهارخوری باز کرد.

در سال ۱۹۴۲، اولین حضور راس در تئاتر به عنوان «ساحره سوم» در یک گروه سیار از نمایش مکبث بود. سال بعد، اولین سوابق اجرای او در برادوی با نمایش چیزی برای پسران حاصل شد. تا سال ۱۹۵۰، او طراحی رقص در باله آمریکا بود و اولین تولید برادوی خود را، یعنی اقتباس موزیکال از درختی در بروکلین اثر آرتور شوارتز و دوروتی فیلدز، طراحی کرد.

اولین مأموریت سینمایی راس به عنوان طراحی رقص بدون ذکر نام در کارمن جونز (۱۹۵۴) بود. او در بریتانیا، طراحی رقص فیلم‌های جوانان (۱۹۶۱) و تعطیلات تابستانی (۱۹۶۳) را که هر دو با بازی کلیف ریچارد بودند، بر عهده داشت. او بعدها با باربرا استرایسند به عنوان طراحی رقص و کارگردان شماره‌های موزیکال در دختر خنده‌رو (۱۹۶۸) همکاری کرد.

اولین تجربه کارگردانی سینمایی او با نسخه موزیکال خداحافظ آقای چیپس (۱۹۶۹) بود که توسط ام‌جی‌ام-بریتانیا با بازی پیتر اوتول و پتولا کلارک ساخته شد. او در ادامه به کارگردانی فیلم‌های مرتبط با باله پرداخت، فیلم‌هایی مانند نقطه عطف (۱۹۷۷)، نژینسکی (۱۹۸۰) و رقصندگان (۱۹۸۷). در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، فیلم‌های دیگری که مورد تحسین منتقدان قرار گرفتند دنبال شدند، مانند اقتباس‌های نیل سایمون از نمایشنامه‌های خودش و اقتباس‌های سینمایی از تولیدات برادوی تا آخرین پروژه‌اش، پسران در کنار هم (۱۹۹۵).