نیل سایمون

ماروین نیل سایمون (۴ ژوئیه ۱۹۲۷ – ۲۶ اوت ۲۰۱۸) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده آمریکایی بود. او بیش از ۳۰ نمایشنامه و تقریباً به همان تعداد فیلم‌نامه نوشت که بیشتر آن‌ها اقتباس‌های سینمایی از نمایشنامه‌های خودش بودند. او سه جایزه تونی و یک جایزه گلدن گلوب دریافت کرده و چهار بار نامزد دریافت جایزه اسکار و چهار بار نامزد دریافت جایزه امی پرایم‌تایم شده است. او در سال ۱۹۷۵ جایزه ویژه تونی، در سال ۱۹۹۵ افتخارات مرکز کندی و در سال ۲۰۰۶ جایزه مارک توین برای طنز آمریکایی را دریافت کرد.

سایمون در دوران رکود بزرگ در شهر نیویورک بزرگ شد. مشکلات مالی والدینش بر ازدواج آن‌ها تأثیر گذاشت و دوران کودکی عمدتاً ناخوشایند و بی‌ثباتی را برای او رقم زد. او اغلب به سینماها پناه می‌برد و از تماشای کمدین‌های اولیه مانند چارلی چاپلین لذت می‌برد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان و گذراندن چند سال خدمت در نیروی ذخیره هوابرد ارتش، نوشتن فیلم‌نامه‌های کمدی برای برنامه‌های رادیویی و برنامه‌های محبوب تلویزیونی اولیه را آغاز کرد. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به نمایش‌های «نمایش برنامه‌های شما» اثر سید سزار (که در سال ۱۹۵۰ در آن در کنار دیگر نویسندگان جوان از جمله کارل راینر، مل بروک، وودی آلن، لری گلبارت و سلما الماس کار می‌کرد) و نمایش «نمایش فیل سیلورز» که از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ اجرا شد، اشاره کرد.

اولین نمایشنامه‌ای که او تولید کرد، «بیا شیپور خود را بزن» (۱۹۶۱) بود. تکمیل آن سه سال طول کشید و ۶۷۸ اجرا در برادوی داشت. پس از آن دو موفقیت دیگر یعنی «لخت در پارک» (۱۹۶۳) و «زوج عجیب» (۱۹۶۵) از راه رسیدند. او برای نمایشنامه دوم جایزه تونی دریافت کرد. این اثر او را به یک چهره مشهور ملی و «داغ‌ترین نمایشنامه‌نویس جدید در برادوی» تبدیل کرد. او از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۸۰ برای تئاتر و سینما نوشت؛ برخی از فیلم‌نامه‌های او بر اساس آثار تئاتر خودش بودند. سبک او از کمدی پرادعا تا کمدی رمانتیک و کمدی درام جدی‌تر متغیر بود. در مجموع، او ۱۷ بار نامزد جایزه تونی شد و سه جایزه دریافت کرد. در سال ۱۹۶۶، او چهار تولید موفقیت‌آمیز داشت که هم‌زمان در برادوی اجرا می‌شدند و در سال ۱۹۸۳، او تنها نمایشنامه‌نویس زنده‌ای شد که یک تئاتر در نیویورک، یعنی تئاتر نیل سایمون، به افتخار او نام‌گذاری شد.