فرانک گیرینگ

فرانک گیرینگ که در ماگدبورگ (آلمان) متولد و بزرگ شده است، اولین تجربه‌ی استیج خود را به‌عنوان بازیگر نقش‌های پس‌زمینه در تئاتر سابقِ معروف «ماکسیم گورکی» ماگدبورگ کسب کرد. در این دوران، میل به بازیگر شدن در او شکل گرفت، هرچند او بعدها گفت که این میل عمدتاً ناشی از اشتیاق او برای دیده شدن و جلب توجه، همراه با این باور غیرواقعی بود که با این کار برای زنان جذاب‌تر می‌شود.

با این وجود، او تحصیلات خود را در «مدرسه بازیگری وستفالی بوخوم» (آلمان) آغاز کرد اما مدتی کوتاه بعد به «دانشگاه فیلم و تلویزیون» (HFF) در پوتسدام بابلسبرگ (آلمان) منتقل شد. اما او باز هم با روش‌های آموزشی احساس راحتی نمی‌کرد. برخی تمرین‌ها او را به مرزهای جسمی و روانی‌اش می‌رساند. علاوه‌بر این، او در پاسخ به خواسته‌های استادش برای «پر کردن فضای تئاتر» شکست خورد. از آنجایی که متوجه شد هرچه بیشتر به او دستور داده می‌شود تا «بیشتر» بازی کند یا «بلندتر» شود، بیشتر منقبض و عصبی می‌شود، تصمیم به ترک آن گرفت. در مقابل دوربین فیلم، او توانست باورهای خود از بازیگری را که نقطه مقابل الزامات مدرسه بود، پیاده کند. او عاشق کم‌گویی بود و ترجیح می‌داد احساسات را تنها با نگاه‌ها و حداقل حرکات و حالات چهره بیان کند. به گفته‌ی اساتید تئاترش، او تنها قادر بود اولین ردیف سالن را جذب کند. اما حالا او با این تسهیلات روبرو شده بود که نه برای جذب ردیف‌های آخر با بزرگ‌تر کردن حرکاتش، بلکه با استفاده از دوربین، آن‌ها را به مخاطب نزدیک کند. در نهایت، او احساس کرد که به خانه بازگشته است. او با اولین نقش خود توجه کارگردان اتریشی، میشائیل هانکه را جلب کرد و هانکه او را برای دو اثر خود انتخاب کرد. پس از اقتباسی از کافکا یعنی قلعه (۱۹۹۷)، گیرینگ در فیلم بازی‌های خنده‌دار (۱۹۹۷) به ایفای نقش پرداخت. او با شخصیت یک قاتل سادیست، یک‌شبه محبوب شد.

دستیابی به موفقیت نهایی در سال ۱۹۹۹ با بازی او در نقش فلوید در فیلم گایگانتیک (۱۹۹۹) ساخته‌ی سباستین شیپر رقم خورد؛ فیلمی کوتاه اما خاص درباره‌ی رفاقت، اشتیاق، وداع و آخرین شبِ جادویی در هامبورگ. او برای مدتی کوتاه به‌عنوان یکی از بازیگران آینده‌دار و نوظهور آلمان معرفی شد. مقایسه‌هایی با جیمز دین صورت می‌گرفت، که البته این مقایسه نه به دلیل شباهت‌های ظاهری، بلکه به خاطر هاله‌ی «گم‌گشتگی» و تنهایی‌ای بود که هر دو بازیگر را احاطه کرده بود.

فرانک گیرینگ در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۰ درگذشت. علت رسمی مرگ، نارسایی چندارگان ناشی از کولیک صفراوی حاد اعلام شده است. او در ۹ ژوئیه ۲۰۱۰ در قبرستان نویشتِتد در ماگدبورگ (آلمان) به خاک سپرده شد.