چارلی هال

چارلی هال (۱۹ اوت ۱۸۹۹ – ۷ دسامبر ۱۹۵۹) بازیگر فیلم انگلیسی بود. او بیشتر با عنوان «دشمن کوچک» در زوج کمدی لارل و هاردی شناخته می‌شود و در نزدیک به ۵۰ فیلم با آن‌ها بازی کرده است، به‌طوری که هال پرکارترین بازیگر نقش‌های مکمل در فیلم‌های آن‌ها بود.

هال در وارد اِند، بیرمنگام، وارویک‌شر متولد شد و نجاری را به‌عنوان حرفه آموخت، اما در نوجوانی، عضوی از گروه کمدین‌های صحنه‌ای فرد کارنو شد. در اواخر نوجوانی، او به دیدن خواهرش در نیویورک رفت و در آنجا ماند و به‌عنوان دستیار صحنه مشغول به کار شد. او در حین کار در پشت صحنه، با بازیگر کمدی بابی دان ملاقات کرد و آن‌ها با هم دوست شدند؛ دان هال را متقاعد کرد که بار دیگر بازیگری را امتحان کند و او نیز چنین کرد. تا اواسط دهه ۱۹۲۰، هال برای هال روچ کار می‌کرد. استن لارل، یکی از ستاره‌های کمدی روچ، نیز از فارغ‌التحصیلان گروه کارنو بود.

هال به‌عنوان بازیگر با کمدین‌هایی نظیر باستر کیتون و چارلی چیس کار کرد، اما بیشتر به‌عنوان مکمل کمدی برای لارل و هاردی به یاد آورده می‌شود. او در نزدیک به ۵۰ فیلم از آثار آن‌ها ظاهر شد، گاهی در نقش‌های گذری، اما اغلب به‌عنوان یک صاحب‌خانه بدجنس یا حریف در بسیاری از سکانس‌های فراموش‌نشدنی مقابله‌ای آن‌ها.

برخلاف شرورهای معمول در فیلم‌های لارل و هاردی که هیکلی بزرگ و چهارشانه بودند، چارلی هال (که در کمدی‌های روچ با نام «چارلی» هال معرفی می‌شد) ریزجثه بود و قد او ۱۶۵ سانتی‌متر بود. قد او و لهجه ملایم انگلیسی‌اش به او اجازه می‌داد تا با وجود ۴۰ ساله بودن، در فیلم «یک احمق در آکسفورد» ساخته لارل و هاردی، به‌عنوان یک دانشجوی کالج به‌طور متقاعدکننده‌ای انتخاب شود.

هال تقریباً هیچ‌گاه نقش‌های اصلی را بازی نکرد؛ استثنا مربوط به سال ۱۹۴۱ بود، زمانی که توسط مونوگرام پیکچرز با کمدین نقش‌های مکمل، فرانک فیلن، هم‌تیم شد. هال در طول دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به بازی در نقش‌های گذری و مکمل در فیلم‌های کوتاه و بلند، و گاهی در تلویزیون ادامه داد و در آخرین فیلم آمریکایی چارلی چاپلین، یعنی «نورافکن» (۱۹۵۲)، حضور بسیار کوتاهی داشت.

او در سال ۱۹۵۶ نقش کوچک اما مهمی را در قسمت یازدهم از فصل اول سریال تلویزیونی وایومن به نام «شن‌ی» بازی کرد که با بازی کلینت واکر، دنیس هاپر، جان آلدرسون، رایت کینگ و پگی وبر ساخته شده بود. آخرین نقش او در سال ۱۹۵۶ در یک فیلم کوتاه از جو مک‌دوکس با بازی جرج اوهانلون، به نام «پس تو می‌خواهی پیانو بنوازی»، بود.

هال در ۷ دسامبر ۱۹۵۹ در نورث هالیوود، کالیفرنیا درگذشت. برای ادای احترام به او، یک میخانه از مجموعه جی دی وترسپون در اردینگتون، «چارلی هال» نامیده شده است.